Darun ดาลัน

แน่ใจเหรอจะออกไปทำข่าวชุดนี้. ดาลัน555

2012-02-11T03:49:00.000-08:00

สดใสร่าเริง น

2012-02-07T04:40:00.000-08:00

กระเป๋๋าตังค์์หาย เกือบจนแป๋วเอ้ย

2012-02-07T04:32:00.000-08:00

อยู่กับน้องชายที่บ้านกาฬสินธุ์

2012-02-02T16:43:00.000-08:00

ถ้าจะรักหนู...ต้องรักหมาด้วย หมาหนูน่ารักเน๊อะ คิดถึงอะคิดถึงน้องดำทมิฬอย่างแรง

อยากกลับบ้านอีกจัง....เมื่อไหร่หนูจะได้หยุดหละเนี๊ยะ

ชีวิตคนทำข่าว(แทบทุกวันเป็นแบบนี้)

2012-02-02T16:10:00.001-08:00

ชีวิต จิราพร คำภาพันธ์ แต่ละวันน่าเศร้าไหม

1.ตื่นเช้าพร้อมพระบิณฑบาต..

2.ทำตัวเหมือนฤาษี กินมื้อเดียว กินอะไรง่ายๆ ค่ำไหนนอนน้ัน

3.ชีพจรลงเท้า

4.หาเช้า แต่ไม่เคยได้กินมื้อค่ำ

5.คุยโทรศัพท์ทั้งวัน.. แต่คนที่คุยด้วยไม่ใช่แฟนและครอบครัว

6.มีคิวทำข่าวล่วงหน้าถึงปลายปี อย่างกะดารา

7.ต้องกินยา...ป้องกันโรคเป็นกำมือ

8.ไม่สามารถดูแลตัวเองได้ และไม่มีปัญญาไปดูแลคนอื่น

9.สุดท้ายอยู่เป็นโสดไปเถอะ คุณจิราพร

อยากฉีกยิ้ม

2012-02-01T03:14:00.000-08:00

กำลังต้องการคนที่ทำให้ฉันฉีกยิ้มได้ทุกวันๆ
อยากฉีกยิ้ม ไม่อยากอมยิ้ม
ต้องการมากไปมะไหมเฮ้ย!!!!

กลัวเข้าใจผิด - พิจิกา

2012-01-31T18:03:00.000-08:00

งานเต็มที่ ....กิจกรรมเน้น

2012-01-30T04:14:00.000-08:00

..... มีคนถามว่า "เคย โศก เศร้า กับเขาไหม"

ก็มีบ้างแหละ แต่ค่อนข้างเกิดมาเป็นเด็กอารมณ์ดี เลยไม่ค่อยคิดอะไร

ไม่ต้องถามย้ำฉันหรอก ว่าฉันเป็นยังไง ฉันก็ยังเหมือนเดิมน่ะ

น่ารักเหมือนเดิม ห้าๆ

ทำได้ทุกอย่างจริงๆ..หนูเนี๊ยะ สวยไหม

2012-01-28T03:37:00.000-08:00

ฮ

2011-11-21T04:53:00.000-08:00

ตอนเป็นหนุ่ม

2011-11-14T21:24:00.000-08:00

ผลงานนิสิตมมส พระจันทร์ครึ่งเสี้ยว

2011-10-04T08:13:00.000-07:00

ลมปากจริงๆ

2011-09-09T18:17:00.000-07:00

ฉันกลายเป็นคนไม่แน่นอนกับคำสัญญา เรื่องนี้ต้องยอมรับว่า ฉันไม่สามารถตอบตกลงเพื่อให้อีกฝ่ายหนึ่งมั่นใจว่า ฉันจะทำตามสัญญานั้น "สัญญาลมปาก" ได้ยินแต่คำเปรียบเทียบ พอเจอกับตัวเองก็รู้ว่า มันไม่ใช่ว่าฉันไม่รู้สึกรู้สา ฉันก็เจ็บปวดทุกและรู้สึกแย่ทุกครั้งที่ไม่สามารถทำตามสัญญาัได้

บ่อยครั้งที่ฉันอยากแยกร่างได้ เมื่อถูกติเตือนเรื่องนี้ และฉนก็ยอมรับว่าเรื่องงานนี้ ก็ทำให้ฉันไม่มีเวลาให้ใครจริงๆ กับอาชีพของฉัน ตื่นเช้า กลับดึก ไม่มีวันหยุด เดินทางตลอด สรรพคุณเหล่านี้ทำให้ฉันกุมขมับเหมือนกัน
ฉันพยายามจะบอกตัวเองว่า "เฮ้ยเรามันไหวทำงานว่ะ" บอกอย่างเนี๊ยะ แต่ความรู้สึกจริงๆมันก็ "เฮ้ยอยากพักบ้างว่ะ" อะไรเทือกนี้สวนทางกัน

ทุกวันนี้ฉันกลายเป็นคนเฉยชา นิ่งๆ เรื่อยๆ แต่กับงานจะรับปากว่าได้ค่ะ ตลอด รับปากงานได้และตรงเวลาเสมอ แต่กับคนในครอบครัวฉันกับผลัดวันไป แย่ว่ะ

ความทุกข์ใจที่ฉันสร้างมันขึ้นมาเอง

ตีตั๋วยืนรถตู้ในกทมไทยพีบีเอส

2011-08-22T07:23:00.000-07:00

รถไฟรางคู่ วาระประเทศไทย

2011-08-22T07:22:00.000-07:00

ความสัมพันธ์ชายแดน

2011-08-22T07:15:00.000-07:00

อยากให้...ความสัมพันธ์ ชายแดนสงบ แบบนี้

MV โกหกไม่ลง พูดตรงๆไม่ได้ - ปนัดดา

2011-08-22T07:02:00.000-07:00

กลับเมืองกรุงสักที

2011-08-21T17:54:00.000-07:00

บ่อยครั้งมีคนตั้งคำถาม ทำงานแบบนี้มีเวลาไหม ฉันตอบแบบไม่ลังเลเลย "ไม่มีอ่ะ"

หลายคนไม่เข้าใจ ทำอะไรนักหนา "ก็ทำงานไง"

เป็นเรื่องยากที่จะอธิบายให้ใครฟังว่าวันนหนึ่งเราต้องทำอะไรบ้าง บางครั้งไอ้ตัวเรามันก็เก็บกดน่ะ

การทำงานให้มันทันออนแอร์ มันเร่ง รีบ จน สามารถ สั่งตัวเองไม่ให้ขี้ได้ คิดดูสิ ต้องงานมาก่อน

ที่ทำแบบนี้ ฉันก็มีเหตุผลน่ะ "วัยทำงาน" คำนี้แหละมันช่วยย้ำว่า ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดเลย

ก็เป็นช่วงที่ฉันต้องทำมาหากิน สร้างอนาคต ทำฐานอาชีพให้มั่นคง ไม่ใช่วัยหาแฟน หรือ ช่วงเวลาที่ต้อง

เอาใจใคร ถ้าอย่างนั้นมันก็ไม่แปลก ! ผิดด้วยเหรอ?

ตอนนี้อายุฉันมันแค่เลข 2 ต้นๆ น่ะ ถ้าขึ้นเลข 3 เมื่อไหร่ นั้นแหละ ถึงเป็น "วัยผสมพันธุ์" ถ้าฉันมัวแต่มาทำงานหัวได้วาง

หางไม่ได้เว้นก็ค่อยมาตำหนิติเตือนกันก็ได้

ตอนนี้มันทำให้ฉันไม่แคร์เลยความรัก ฉันแคร์ครอบครัว รักที่ไม่มีวันหมด ผิดด้วยเหรอ คนเรามันก็เห็นแก่ตัวทั้งนั้นแหละ

แต่ไอ้ที่ฉันเห็นแก่ตัว มันเรียกว่า "กตัญญู" ผิดด้วยเหรอ

แฟนหาตอนไหนก็ได้ แต่ "แม่ หรือ ครอบครัว " มีได้แค่คนเดียวนะเว้ย มันสามารถเปลี่ยนได้เหมือนแฟนอยู่เหรอ ก็ไม่ได้อีก

ใช่ไหม ...อย่าแปลกใจไปเลย ที่ฉันมีความคิดแบบนี้

ฉันมันเด็กบ้านนอก หัวโบราณ คิดว่าสิ่งไหนควรทำก่อนทำหลังตลอด ไอ้เราก็ไม่ใช่คนดีอะไรมาก ยอมรับก็โหยหาความ

รัก ก็เคียวอยู่ แต่ไม่ใช่ก็เอะอะ หาแฟนๆ นี่แหละ....วงเวียนชีวิตของจริง

มันปรี๊ดๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ......

ตัดผมสั้นแล้วว ...เดี๋ยวออกทีวีไม่สวย

2011-08-18T08:00:00.000-07:00

อิๆ น่ามองอยู่

2011-08-14T07:16:00.000-07:00

มีคนชอบมองว่าแต่งตัวแปลก....ไม่เข้ากับหน้าอันบานเฉิ่ม แต่แล้วไงเน๊อะ แต่งแบบนี้ ก็น่ารักดีออก อิๆ

เวลามีคนมาจีบ ก็จะไม่ค่อยกล้า หาว่าเราแปลก ไอ้ใจเราก็เฮ้ย "ไม่บอกว่าชอบ ....แล้วจะไปรู้ไหมเนี๊ยะ"

รักแล้วหละ น่ารักเว่อร์

2011-08-13T18:07:00.000-07:00

เฮอะๆ....ทำไมคุณเธอ สุดๆ น่ารักเน๊อะ คนอะไรก็ไม่รู้ทำให้เพศเดียวกัน หลงไหลขนาดนี้ ชอบๆ

เวี่ยง

2011-08-13T05:41:00.000-07:00

"คนที่จากไปไม่เจ็บปวดเท่ากับคนที่ใช้ชีวิตอยู่"

ไปอ่านเจอมาที่ร้านทำผม .... คนจะไปคนจะอยู่มันก็เจ็บ เหมือนกันและน๊า โธ่เอ่ย!

ส่วนหนึ่งของงาน

2011-07-26T03:12:00.000-07:00

มิส รถ อีแต๋น.........

บอกรัก

2011-07-14T17:59:00.000-07:00

ฉันเป็นคนที่รักแฟนมาก ไม่รู้รักอิท่าไหน ถึงได้แอบมีกิีกมีกั๊ก 5555+ ล้อเล่น

รักแฟนจริงๆ อยู่กับใครก็รักคนนั้นแหละ เมื่อฉันเริ่มทำงาน ฉันรู้สึกว่าเราก็เหมือนเดิม แต่คุณก็รู้สึกว่าฉันเปลี่ยนไป

เออ มันเริ่มไม่ตรงกัน คุณรักฉันมากในตอนนี้น่ะ ฉันรู้ ฉันก็ไม่เคยนอกใจคุณเลย ซึ่งคุณและฉันสามารถไว้ใจซึ่งกันและกันได้

ฉันเขียนบันทึกนี้ทิ้งไว้ให้คุณ ระหว่างที่ฉันต้องไปทำงาน ตจว 5 วัน

เราพูดกันน้อยลง แต่รักไม่ได้ลดลงรู้ไหม

สองปีแล้วมั่ง ที่รักวันแรกรู้สึกอย่างไร วันนี้ก็รู้สึกอย่างนั้น เอาเป็นว่าฉันรักคุณไม่เคยเปลี่ยน อยากอยู่กับคุณทุกวัน

ที่ผ่านมามันก็ดีมากแล้ว เราก็ทำให้มันดีแบบนี้ตลอดไปน่ะ

ฉันรักคุณสามีที่รัก

2011-07-05T23:15:00.001-07:00

ชอบภาพนนี้มากเลยอะ.... ดอกไม้ทัดหู ดูเป็นผู้หญิงที่คลาสสิคมาก

......พี่ๆทีมข่าว .....

2011-06-26T07:48:00.000-07:00

2011-06-18T20:57:00.000-07:00

การที่เราเดินเหินไปไหนคนเดียว ก็ใช่ว่าจะไม่มีคู่หนิ ใช่ม๊ะ ฮ่าๆ ผู้ชายมักด่วนสรุปคิดเอาเองว่า การที่ฉันไร้เงาชายเคียงข้างเพราะยังโสด

เออมันก็ถูกกับประโยคหนึ่งที่ว่า "คุณยังไม่แต่งงาน แค่คุณมีแฟนก็แสดงว่าคุณโสด"

ผมก็มีสิทธิที่จะจีบคุณ .....

เออแต่มันจะจีบติดไหมเนี๊ยะ ..... ก็ไหนเมื่อฉันไม่ได้ชอบผู้ชาย

ฉันได้แต่ยิ้มเจื่อนๆเมื่อโดนมุขขายขนมจีบซาลาเปาที่เชยแสนเชย แต่กลับมีรอยยิ้มเสมอเมื่อเห็นเพศเดียวกันที่ดูทีไรก็อ่อนโยน สุภาพ

น่ารัก

2011-06-14T08:50:00.000-07:00

ตอนนี้เปลี่ยนไปเยอะ เปลี่ยนจนบรื๊อ ตัวฉันหรือเนี๊ยะ บางครั้งฉันก็ขี้ตรู่เอาเองว่าฉันถึก ทน แดด ทน ฝน ฉันพึ่งรู้ว่าตัวเองบอบบางเมื่อระยะหลังๆที่ผ่านมา อาการเริ่มต้นคือ เบื่ออาหารทุกชนิด ทำให้ฉันซูบผอม ทันตา เจอคนรู้จัก 100 คน ก็ทัก 100 คน "เป็นโรครึเปล่า"
อะแน่ ....แรกๆก็ตกใจ แต่หลังๆเริ่มคิดว่า อาการแบบนี้ น่าจะเกิดจากความเครียดสะสมจากงาน ที่ทำให้ไม่มีเวลานึกถึงเรื่องกิน เชื่อไหมว่าฉันลืมกินข้าวติดต่อกันเป็นเวลาสองวัน แต่ยังโชคดีที่ระหว่างสองวันนั้นยังได้น้ำ นม ลงท้องไปบ้าง

อาชีพใหม่...

2011-06-12T06:10:00.000-07:00

บ่น

2011-05-06T09:44:00.000-07:00

วันนี้ หรือหลายวัน หรือวันที่ผ่านๆมา มันเหนื่อย ฉันไม่ค่อยชอบเขียนเรื่องราวด้วยความเหนื่อยเท่าไหร่นัก
ฉันมีเวลาน้อยลงเรื่อยๆ แต่ติดต่อพบปะผู้คนมากขึ้น ด้วยอาชีพสายงาน แต่ก็ไม่เคยท้อน่ะ
บางครั้งเราก็ต้องยอมสูญเสียอะไรไปบ้าง เสียเวลา เสียเพื่อน เสียคนที่เคยรู้จัก แต่ต้องไปทำความรู้จักกับคนใหม่ๆ ในทุกๆวัน
ฉันสูญเสีย... ฉันกำลังสูญเสียบางอย่างไป

กำลังมีความรัก

2011-04-19T21:36:00.000-07:00

กำลังมีความรัก .....รักมาก รักที่สุด รักจนเอ้อ! นี่แหละความรักทำให้เราตาบอดจริงๆ อยากอยู่ใกล้ๆ อยากกอด อยากดูแล อยากเห็นหน้าทุกๆวัน

รักน่ะ....น้องมิฬ สุดที่รัก จุ๊ฟๆ

กำลังจะเป็นแม่คน

2011-03-15T20:31:00.000-07:00

(เรื่องนี้เกิดขึ้นจริง ......แต่อาจจะไม่ได้ใช้บอกเล่าจริงๆ)

แม่รักหนูมากเลยนะ ลูกรู้ไหมว่ากว่าที่แม่จะเติบโต มีหน้าที่การงานที่มั่นคง แล้วก็มีลูกอยู่ข้างกายกับพ่อของหนู ……

แม่ ก็ใช่ย่อยเหมือนกัน ตอนเด็กๆแม่ไม่ค่อยได้อยู่กับคุณตาคุณยายเลยลูก แม่กับป้าของหนูต้องถูกทอดทิ้งให้อยู่กับคุณยายทวดและคุณปู่ทวด อาชีพของคุณตาคุณยายคือเชฟระดับมืออาชีพเลยนะ ท่านทั้งสองจบแค่ ป.4 เองลูกเอ้ย แต่ทำอาหารได้หลายชาติ หลายภาษา แต่แม่กับคุณป้านี้สิ เชื้อทิ้งแถวไปเลยลูก แม่กับป้าทำอะไรไม่เป็นสักอย่าง เสน่ห์ปลายจวัก อย่าได้ถามหากับคนอย่างแม่และป้าของหนู

ที่คุณตายคุณยายของหนู ไม่ยอมเอาแม่และป้าไปอยู่ด้วย เพราะว่าสถานที่ต่างๆไม่เหมาะกับเด็กด้วยแหละลูก แต่จนแล้วจนรอดคุณตาคุณยายก็ตัดสินใจกระเตงแม่และคุณป้า ไปอยู่ด้วย พอไปอยู่แม่ก็พึ่งรู้ลูกว่าโลกของผู้ใหญ่กับเด็ก วัย เจ็ดแปดขวบมันต่างกันลิบ ลูกรู้ไหมว่าทำไมแม่ถึงไม่ชอบเที่ยวผับ ตั้งแต่สมัยร่ำเรียนมหาวิทยาลัย แม่ก็ไม่นิยมเที่ยวน่ะลูกผับเทค แม่ไม่สนใจเลย ถ้าจะไปเที่ยวโหนานๆทีลูก ขอเอาที ไปแบบบ้าๆ เต้นแบบเมามันส์สุดๆ ฉายาแม่ ตอนแม่เรียนมหาลัย พูดให้ลูกฟังแม่ก็อ๊ายอายนะฉายาแม่ลูกเอ้ย “อีแป๋วลำซิ่ง”

ถึงตอนนี้ถ้าลูกอยากลูกว่าแม่บ้าพลังเต้นขนาดไหน ลูกต้องไปถาม คุณพ่อคุณแม่ทั้งหลายของลูกแล้วหละ แม่ลักษ์ แม่เปีย พ่อนง แม่นุ่น แม่มะลิ พ่อไก๋ แม่แพรวจันไร แม่ก้อย พ่อกิม แม่นุ่มนิ่ม แม่ม่วง แม่กิ๊ฟ แม่กลอฟ์ แม่ซึง แม่มิ้ว ส่วนคนสุท้ายแล้วแต่ลูกจะนับศักดิ์เขาน่ะลูกว่าเขาเป็นคุณพ่อหรือคุณแม่แต่ แม่เรียกมันว่า อิกระเทยจ๊ะโอ๊บ โอ้ยเยอะลูก มันนานมาแล้วแม่ก็ชักจำไม่ได้ว่าตอนแม่ลำซิ่งมันส์เด็ดขนาดไหน

อ่าเข้าเรื่องต่อน่ะลูกจ๋า ….. ที่แม่ไม่แยแสเรื่องท่งเที่ยวเท่าไหร่เพราะแม่สัมผัสบรรยากาศดิ้นๆแด้นๆ ตั้งแต่เด็กๆ โหลูกเอ้ยคุณตาคุณยายเล่นจัดงานวัดเกิดในแม่และคุณป้าหนูในผับเลยน่ะ แม่เห็นหมดแล้ว ขาอ่อน ขาใหญ่ ของโคโยตี้ เพราะแต่ก่อนคุณตาคุณยายทำงานที่ผับเป็นพ่อครัวแม่ครัว เวลาเขาจะขึ้นโชว์ลูกเอ้ยตอนห้าทุ่มตรงเปรี๊ยะ แม่จะแกล้งโกหกคุณตาว่าออกไปวิ่งเล่นข้างนอกก่อน จากนั้นแม่ก็จะแอบไปดูโคโยตี้เขาเต้นโชว์ สุดๆลูกเอ้ยสมัยก่อน ถอดเป็นถอดหมดเป็นหมด ….. แม่ช๊อบชอบลูกเวลาที่สาวๆโคโยตี้เข้ามากอด พอเขาเข้ามากอดมาหอมแม่ทีไร โอ้ๆ หน้าอกหน้าใจเขาก็จะห้อยมาอยู่ที่หน้าแม่เสมอ

นั้นแหละลูกแม่ก็เลยไม่ติดเที่ยว พอแม่โตขึ้นเป็นสาวม.ต้น คุณตาของหนูก็พบทางเจริญก้าวหน้าด้วยการบินลัดฟ้าข้ามเกาะข้ามประเทศข้าม ทวีป ไม่รู้ข้ามต่อกี่ข้าม และก็ไม่รู้ว่าข้ามอีท่าไหน ถึงเวลาจะบินกลับประเทศไทย เส้นเลือดในสมองแตกที่แอร์พอตประเทศฝรั่งเศส เล่ามาลูกอาจจะงง คือคุณตาของลูกทำอาหารเก่งมา โคตรแซบเลยละลูก คุณตาก็มองว่าแม่กับคุณป้าก็โตเป็นสาวแล้ว ควรที่มีกำลังทรัพย์ที่มั่นคง เพื่อใคร? ก็เพื่ออนาคตที่ดีของครอบครัวนั้นแหละ

คุณตาหนูไปทำอยู่นานเหมือนกันลูก ทำถึง4ปีได้ ตอนนั้นลูกเอ้ย เงินสกุลของประเทศฝรั่งเศส เงินฟรังเปลี่ยนมาใช้เงินยูโร ยูโรลูก ค่าเงินดีมากเลยลูกเอ้ย พอสิ้นเดือนคุณตาของหนูจะโอนตังค์มาให้ คุณยายเตรียมเลยเป็นคุณนาย ตอนนี้สภาพเงินคล่องมือลูกเอ้ย แม่กับคุณป้าหนูน่ะ เหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อเลยละ ลูกคงไม่เข้าใจคงามหมายของคำสุภาษิตนี้เดี๋ยวแม่จะอธิบายให้ฟัง คือ“ทําอะไรไม่จริงจัง, ไม่เอาการเอางาน.” แม่ก็ไปหาค้นความหมายจากกูเกิ้ลเอาลูก ถ้ามันแปลความหมายผิด ก็ผิดที่กูเกิ้ลนะไม่เกี่ยวกับแม่

ตอนนี้เองแหละลูกคุณตาของลูกไม่รู้อะไรดลจิตดลใจ อยากให้แม่เรียนดนตรีสากล แต่ตอนนั้นแม่จำได้ว่าแม่เรียนดนตรีไทยอยู่น่ะลูก เรียนตีฉี่งและตีฉับ ตอนเรียนก็ครูผู้สอนก็บอกว่าแม่เรียนแป็บเดียวก็ตีได้ดังและคล่องเลย ลูกรู้ไหมว่าคุณตาหนูเกลียดดนตรีไทยที่แม่เรียนมาก แม่ร้องไห้ฮือๆเลยละ คุณตาสั่งถึงกับตัดขาด “ถ้าแกยังไม่เลิกเล่นดนตรีไทย แกก็ไม่ต้องมาคุยกับฉัน” ลูกเอ้ยก๊อบปี้คำเหมือน ดาราเขาชอบใช้กันเลยลูก ในฉากประมาณว่าตัดพ่อตัดลูกกัน แต่คุณยายก็ปกป้องแม่ว่าให้แม่เรียนไปเถอะยังไงมันก็ไม่เสียหาย

พอคุณตาหนูยื่นโจทย์ให้แม่เรียนดนตีรสากล แม่คิดหนักมากลูก แต่ผลสรุปคือคุณตาก็ให้แม่ไปเข้าครอส์เรียน สีไวโอลีน ลูกเอ้ยบล๊อกหน้าอีสานอย่างแม่ แม่ว่าแม่ตีฉิ่งฉับก็ดีอยู่แล้ว แม่ก็ไปเรียนน่ะลูกเรียนจนจะขึ้นสอบ แบบว่าตอนนั้นนิ้วแม่ด้านหมดเลย ก็ถือว่าเล่นได้ดีในระดับหนึ่ง

พอคุณตาจะบินกลับประเทศไทยคุณตาก็บอกว่า เดี๋ยวคุณตามาฟัง ฟังแต่แม่สีไวโอลีนให้ฟังทางโทรศัพท์คุณตาไม่อยากเชื่อว่าแม่เล่นได้ …..แม่ก็รอลูก แล้วก็ได้กำหนดกลับของคุณตาสักที โอ้ลูกคุณยายหนูนี้แบบว่า ออกจากงานมานอนอยู่บ้าน ขัดหน้าขัดตัว รอต้อนรับคุณตาเลยน่ะ แม่กับคุณป้าหนูก็แบบว่า กรี๊ด ซื้อเสื้อผ้าใหม่จะใส่ไปรับคุณตากลับมา ตื่นเต้นลูกเราสามคนตื่นเต้นมาก …..

พอถึงตอนเช้าลูก เราเตรียมตัวกันแล้วน่ะ จะไปรับคุณตานี้แหละ เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น อ่าดูเบอร์ทางไกลลูก เบอร์ขึ้นต้น 003 มันฝรั่งเศสนี้หว่า แม่ไม่รู้หรอกว่าปลายสายทางไกลเขาพูดอะไร แต่คุณยายหนูไม่พูดอะไรเลยลูก “กรี๊ดๆ สลบ”

ตอนนั้นแม่ก็กำลังซ้อมอย่างเมามันส์ไวโอลีนเนี๊ยะ ซ้อมไปจังหวะที่คุณยายหนูกรี๊ด หย๋องไวโอลีนก็หลุดหล่นลงพื้น ลูกรู้ไหมว่าไวโอลีนถ้าหย๋องหลุดคือมันต้องตั้งและดึงสายใหม่หมด มันจะไม่มีเสียง สายทั้ง4สายมันจะนอนระนาบกับตัวไวโอลีนเลย แม่ใจหล่นตุ๊บเลยลูก แม่ได้ยินเสียงคุณยายกรี๊ด บวกกับหย๋องไวโอลีนหลุด แม่รีบวิ่งไปหาคุณยาย คุณป้าหนูพูดก็ไม่เป็นคำ เอาแต่ร้องไห้ แม่ก็งงอะดิลูก สักพักคุณป้าหนูตั้งสติได้ ค่อยๆเล่าว่า “แป๋ว พ่อ พ่อ เส้นเลือดในสมองแตก ตอนนี้อยู่ห้องไอซียู”

ตอนนั้นแม่ไม่เสียใจเลยลูก แต่แม่กลับมีอารมณ์สวนทางกับคุณยายและคุณป้า “ แม่งเอ้ย หลอกกูชัดๆ หลอกให้กูเรียนไวโอลีนบ้าๆบอๆ หลอกให้กูแต่งตัวสวยรอเก้อ จะรีบตายไปไหนว่ะ กลัวแต่ไม่ได้ขึ้นสวรรค์รึไง ไอ้คนเห็นแก่ตัว ”

อารมณ์แม่ตอนนั้นเป็นแบบนั้นเลยลูก …..เคว้งลอย และสุดท้ายคุณตาหนูก็รีบจริงๆลูก รีบกลัวไม่ได้ขึ้นสวรรค์

คุณ ตาหนูเข้าห้องไอซียู ได้สองวันลูกเอ้ย แล้วก็ไปสวรรค์เลย อ้อลืมบอกหนูไปคุณตาหนูจากไปวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ลูก …..หลังจากนั้นอะไรจะเกิดขึ้นกับชีวิตแม่บ้าง คุณป้าหนู และคุณยายหนู หลังจากวันที่ 14 กุมภาพันธ์จะเป็นอย่างไร

ฉบับหน้าแม่จะมาเขียนเรื่องราวให้หนูอ่านใหม่น่ะลูกจ๋า

เขียนถึงคนของครอบครัว

2011-03-14T05:14:00.000-07:00

ครอบครัวฉันเป็นครอบครัวที่อบอุ่นมีเสาหลักคือผู้หญิง นั้นก็คือแม่ มีพี่สาว และน้องชายคอยดูแลแม่อยู่ทางบ้าน ไม่ต้องถามหาเสาหลักผู้ชายเพราะผู้ชายบ้านนี้ได้สิ้นลมหายใจไปนานแล้ว

ฉันกับพี่สาวเราสองคนอายุห่างกันแค่สองปี เราจึงมีความคิดความต่างไม่แตกต่างกันมากนัก แต่กับน้องชายสุดท้อง เรามีอายุห่างกันมาก เราจึงมีความคิดที่แสนจะสุดโต่ง ตอนนี้พี่สาวคนโตอายุ 26ขวบ ตัวฉันเองอายุ 24 ขวบ ส่วนน้องชายเรียกว่าลูกหลงเลยก็ว่าได้ เขามีอายุแค่ 12 ขวบ เราต้องปรับตัวเข้าหากันเป็นอย่างมาก เพราะน้องชายสุดท้องเขาไม่เหมือนมนุษย์ทั่วไป พูดง่ายๆก็มีความผิดปกติทางด้านร่างกายและสมองบ้าง ซึ่งตอนนี้แม่แต่คำว่า แม่ หรือ เรียกซื่อฉันสั้นๆเขายังพูดไม่ได้เลย…… เขามีแต่รอยยิ้ม และเสียงหัวเราะ แต่เราก็ไม่รู้สึกอายหรือเคอะเขินเวลาชีวิตร่วมกับน้องชายเลย ตอนแรกๆเมื่อเขาคลอดออกมาฉันรู้สึกเหมือนพระเจ้าประทานพรของขัวญมาให้ ตอนเด็กๆเขาจะร้องไม่หยุดเลยน่ะ ไม่ว่าแม่ พี่สาวหรือฉัน ต่างก็คอยประคบประหงมเลี้ยงดู

แบ่งเวรยามกันตื่น เพื่อลุกมาดูว่า เขาจะอึจะฉี่ใส่ที่นอนไหม เขาจะนอนดิ้นไหม เขาจะหิวนมไหม ตอนเด็กๆเขาก็มีพัฒนาการที่เหมาะสมกับวัย เขาขี้เล่นบอกวิ่ง ก็วิ่ง บอกนิ่งก็นิ่ง น้องเป็นเหมือนยาวิเศษที่ไม่ว่าใครจะทุกข์หรือเศร้า น้องจะเข้ามาปลอบและนั่งข้างๆเสมอๆ เขาเป็นเด็กฉลาด ถึงแม้เขาจะสื่อสารด้วยคำพูดไม่ได้ก็ตามเถอะ …..

เมื่อเขาโตขึ้นเราก็ต้องยอมรับความเป็นจริงว่าเขาคงอยู่กับเราไม่นานด้วยความผิดปกติทางด้านร่างกายทำให้ชีวิตน้องชายอาจจะอยู่ได้ไม่เกิน 15 ปี นั้นก็แสดงว่าตอนนี้ น้องมีเวลาอยู่บนโลกใบนี้เหลืออีกแค่ 3ปี ตลอดระยะเวลา 12 ปีที่ผ่านมา แม่ และพี่สาวฉันไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้เลย พอมาวันนี้เมื่อใกล้เวลาเหลืออีกไม่กี่ปี แม่ก็เริ่มคร่ำครวญถึงความสูญเสียที่จะเกิดขึ้นว่าอีกไม่นานเขาต้องสูญเสียลูกในไส้ไป คนเป็นแม่ที่ไหนจะรับได้ ฉันเองก็ทำใจยอมรับไม่ได้เหมือนกันเมื่อรู้ วันเวลาที่น้องชายตัวเองจะมีลมหายใจอยู่บนโลกใบนี้อีกไม่นาน เขาเกิดมาเพื่อเป็นสมาชิกของครอบครัว ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเขารู้ไหมว่าเขาจะอยู่บนโลกใบนี้อีกไม่นาน เพราะแม่สั่งห้ามเป็นอันขาดว่า ห้ามพูดเรื่องนี้ให้น้องได้ยินเป็นเด็ดขาด เพราะเดี๋ยวจะกระทบจิตใจน้อง ฉันกับพี่สาวก็รับปากกับแม่ และเราก็ทำตามนั้น ต้องทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น น้องยังวิ่งเล่น หยอกล้อกับกลุ่มเพื่อน เหนื่อยก็พัก หิวก็กิน ร้อนก็อาบน้ำ

ในระเวลาที่เหลืออยู่ไม่กี่ปี ฉันก็ไม่ได้แค่คิดว่าน้องจะตาย น้องฉันจะต้องจากไป ฉันทำทุกสิ่งอย่างที่จะให้น้องมีรอยยิ้ม ถึงวันนี้ตัวฉันจะอยู่อีกที่ แต่มีสิ่งหนึ่งที่ฉันจะทำอยู่เสมอนั้นก็คือ ฉันจะโทรไปฟังเสียงหัวเราะน้องเสมอ ถึงเขาจะพูดพร่ำบอกโต้ตอบฉันไม่ได้ ฉันก็มีความสุขน่ะ …….

ถ้าคุณ มีคนที่รักแล้วกำลังจะสูญเสียเขาไปตอนนี้ก็ควรจะทำให้เขามีความสุขหาเวลาอยู่กับเขาให้มากๆคุณเชื่อไหมว่าการที่ฉันกลับบ้านบ่อยๆก็เพราะว่า ฉันก็ไม่รู้ว่าวันพรุ่งนี้ หรืออาจจะไม่ถึง3ปี ที่ฉันจะได้อยู่กับน้องชาย

อ้อ!!!ลืมบอกไปตั้งแต่ตอนเริ่มต้น….ว่าน้องชายฉันพูดไม่ได้ก็จริง แต่น้องเห่า หอน ได้ทั้งวี้ทั้งวัน ถ้าพูดได้คงจะล้อมผ้าเก็บตังค์เข้าชมหมาพูดได้แล้วหละ

อยู่เงียบๆ

2011-03-09T04:27:00.000-08:00

ตอนนี้ฉันกำลังกำหมัด ….. หมัดนี้ไม่ได้ล่องลอยไปเชยชมปลายคางหรือแก้มงามๆของใครเขาหรอกแต่ฉันแค่กำมันไว้ แค่นั้นเอง

ฉันเป็นคนที่ถนัดเขียนมากกว่าการพูดจาเมื่อเกิดอาการกลัดกลุ้มหรือกำลังตกมัน

บางครั้งฉันก็หาทางออกด้วยการเลือกที่จะระบายกับใครสักคน แต่พอจะเอื้อนเอ่ยบอกเล่าเรื่องราว แต่ก็ไม่ ไม่ ไม่….. คงเป็นเหมือนทุกครั้งที่มีแต่ความเงียบต่อไป

ฉันยังไม่โตสักที ….หรือว่าฉันโตเกินกว่าวัย เอาแล้วหละมันทำให้ย้อนมองกลับมายังปัญหาที่ว่า “ปัญหาที่ฉันเจอมันแค่จิ๊บๆ แค่คิดไปเอง หรือว่าฉันคิดถูกทำถูกแล้ว”

แต่ตอนนี้ฉันเลือกถูกแล้วหละ และคงเป็นทางออกที่ฉันต้องการมากที่สุด

และฉันก็คงเป็นเหมือนเดิม…เงียบงันไปกับปัญหาที่พบเจอ ปล่อยให้เวลามันเยียวยา

เรื่องราวร้ายๆในชีวิต สักวันฉันก็หวังว่าวันหนึ่งฉันจะกล้าอ้าปากปลดปล่อยปัญหาบ้าๆนี้บ้าง

บักฮูด๊าก

2011-02-24T01:23:00.000-08:00

สวัสดีดาลัน เพื่อน พี่ น้อง คนอื่นๆ ที่ดาลันรู้จักและไม่มักคุ้นสนิท
เอ่อ! เฮ้อ เฮ้ย! เหี้ย ! ….ไม่รู้จะเริ่มต้นด้วยคำอุทานคำไหนดีถึงจะเหมาะ
คำสุดท้ายแล้วกัน เหี้ยเอ้ย!!! ชีวิต คุณผู้อ่านที่เคารพรักทุกท่าน ดาลันเป็นคนดีของสังคมคนหนึ่งเลยน่ะ จริงจังกับเรื่องหน้าที่การงาน เคร่งครัดกับการใช้ชีวิตคู่ เต็มที่กับเพื่อนฝูง เปิดใจรับเพื่อนใหม่ ครบสูตร
อะไรๆก็เหมือนจะดูดี แต่ดาลันเกลียดที่สุดคือการมีปัญหา ปัญหาทำให้ดาลันเครียด คุณผู้อ่านที่เคารพรัก ดาลันเป็นวัยรุ่นยุคใหม่ที่ถือคติ ขยัน ตั้งใจ อดทน
แต่สิ่งที่ดาลันได้รับกลับมา คือ ตัวเหี้ย!
ดาลันรู้ซึ้งถึงสังคม ตอนนี้ได้แต่บอกใจตัวเอง อดทนเอา คุณผู้อ่านที่เคารพรัก คงงงเพราะไม่รู้ว่าดาลันเครียดเรื่องอะไร ที่ไหนมีรักที่นั้นมีทุกข์ อันนี้ไม่เกี่ยวกัน ความรักมีความสุขประคับประคองกันไป ดาลันเครียดเรื่องหน้าที่การงาน ......
เหี้ยเอ้ยขอเอ่ยถ่อยคำสบถอีกครั้ง ถ่อย เลว ต่ำ
สุดท้าย
“บักห่าตำตับตำปอดเมิงเอ้ย บักหฮูดาก บักฮากหมา บักหน้าขี้เกี้ยมหาว”

ฮิ้ว!!!!~ หายเครียดเยอะเลยคุณผู้อ่านที่เคารพรักทุกคน

กว่าจะเป็นดาลัน

2011-02-16T03:59:00.000-08:00

มาดูกันตั้งแต่หัวจรดเท้า
ชุดนี้...แม่ค้าบอกว่า เอาไปเหอะน้อง
หมวก ผ้า ที่โพกผม คือ สิ่งที่ดาลันขาดไมไ่ด้

รองเท้าก็เหมือนกัน.......

ฉันชื่นชอบการแต่งตัวสไตล์บีโฮเมียนมาแต่ไหนแต่ไร ...แรกๆฉันก็ไม่ชินกับสายตาหลายคู่ที่จ้องมอง
เหมือนฉันเป็นตัวอะไรก็ไม่รู้ หลังๆฉันถึงรับรู้ว่า เออที่คนจ้องมองส่วนมากก็นิยมชมชอบ เกลียดนี้คงเป็นส่วนน้อย เสื้อผ้าข้าวของเครื่องใช้ฉันมันก็ไม่ได้ซื้อบ่อย เพราะกว่าจะหาซื้อได้ถูกใจก็นานๆที เพราะมันไม่ได้ตามแฟชั่น ฉันถูกทักจากคนต่างชาติบ่อยๆ Oh!!! So cute แต่คนไทยน้อยนักที่จะได้ยินคำชม
แปลก เก๋ แนว คำชมก็คงไม่พ้นคำเหล่านี้ ฉันกลายเป็นจุดเด่น เมื่ออยู่ในท่ามกลางคนทั่วไป เพราะฉันไม่เหมือนใคร พูดถึงข้อดีการแต่งตัวสไตล์นี้ มันทำให้ฉันไม่สิ้นเปลืองกับเสื้อผ้าข้าวของเครื่องใช้เลยน่ะ
เพราะเสื้อผ้าสไตล์ฉันมันไม่มีOUT มั่นใจขนาดนั้นเชียว สามารถหยิบมาใส่มิกซ์ตัดแปลงได้เสมอ
ฉันก็เป็นแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไร ไม่ใช่พึ่งมากระแดะเป็น ฉนั้นอย่ามาหาว่าฉันแนวตามกระแสนิยมเลย
ฉันไม่เคยทำ

คู่กัน

2011-02-06T03:29:00.000-08:00

เมื่อคนสองวัยมาเจอกัน

ความรักก็เกิดขึ้นได้

เพราะความดี

สบาย สบาย สไตล์ดาลัน

2011-02-06T02:44:00.000-08:00

วันอาทิตย์ที่ 6 ก.พ 54 กับวันสบายๆ
วันนี้ขอบคุณเพื่อนลักษ์และพี่โก้กับภาพ
ถ่ายในมุมสวยๆ เอิ๊กสๆ

อัลบั้มนี้.....สดใสๆ ไสหัวไปไกลๆเลย
ถ่ายรูปแต่ละครั้งมันก็สะท้อนตัวตนเรามากขึ้นเรื่อยๆ
ครั้งนี้ฉันก็สะดุ้งตกใจ เพราะรู้สึกว่า เรามีอายุหรือแก่ขึ้น
ฮ่าๆ

เมื่อดิฉันอยากโสด

2011-02-04T07:32:00.000-08:00

วันดีคืนดีฉันนึกเสียดายความ "โสด"
ตอนนี้ถ้าดิฉันยังโสด
สิ่งแรก+ คือ คงไม่ถวิลหาความรักแต่ก็คงแอบเหงาแบบลึกซึ้งเกินกว่าจะผ่านมันไปได้
สอง + ฉันก็คงไม่รู้สึกผิดมากไปเท่าไหร่ เมื่อติดต่อสื่อสารกับผู้คนมากหน้าหลายตาผ่านทางโลกออนไลน์ื่
สาม + ฉันคงไม่ถอนหายใจเฮือกแล้วเฮือกแล้ว เมื่อบางครั้งเคลิ้มเผลอไปบ้าง แล้วต้องสะดุ้งตัวตื่น แฮ่ๆตูมีแฟนแล้วนี้หว่า
สี่ + ฉันคงมีความสุขกับการได้หม้อได้คุยศึกษาคนไปเรื่อยๆ
ห้า +ฉันคงอยู่กับความฝันอันเพ้อเจ้อ ที่กำลังรอคอยคนที่ดีแสนดี
หก+ฉันคงมีความสุขกับการคุยกับคนที่ถูกใจ
เจ็ด +ฉันคงรอให้คนที่ถูกใจ บอกขอคบเป็นแฟน
แปด+ แล้วฉันก็เริ่มมีใจให้เขา
เก้า +ฉันก็ทำเพื่อเขามากขึ้น
สิบ+ แล้วฉันกับเขา ฉันกับเขา มันจะ มันจะยังไง เพราะตอนนี้ เพี้ยงๆแตกสลาย ตูมีแฟนแล้ว
แล้วมันก็จบ....หยุดทันที เมื่อเรามีแฟนมีคนที่เขาพร่ำบอกว่าเขารักเรามากเหลือเกิน
ความโสดที่ฉันต้องการในวันดีคืนดี ถึงแม้ว่านานๆทีมันจะโผล่มาซักเสี้ยวของความคิด
แต่ถ้าโผล่มาแบบนี้ มันก็บาปมากสำหรับสิ่งที่เราคิด มันน่ากลัวถ้ามันได้เกิดขึ้น
เพราะความต้องการที่ไม่เคยพอมันทำให้ความรักที่สวยงามของคู่รักหลายคู่ต้องจบแบบมีตราบาปไปตลอดชีวิต ดิฉันไม่เคยตอแหลกับการใช้ชีวิตคู่ เมื่อดิฉัยสาวแรกรุ่นวัย 24 ขวบ ได้มีโอกาสใช้ชีวิตคู่มาบ้างแล้ว
สิ่งที่สำคัญที่สุด ความซื่อสัตย์ ถ้าในชีวิตคู่เราสามารถรักษามาตรฐานนี้ได้ มือที่สามที่บอกว่าเลิศเลอเพอเฟค ก็ไม่สามารถทำให้คุณเขวได้

ความรัก...มันมีแค่สอง มันก็มีความสุขแล้วหละ ถึงแม้ว่าบางครั้งคำว่าสองเรามันอาจจะไม่มีความสุขเอาซะเลย
แต่ถ้าเพียงชั่ววินาทีเดียวที่เราเผลอ ลากคนที่สามเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยแล้ว สร้างบาปให้ตัวเองยังไม่พอ ยังทำให้คนที่ หนึ่ง และคนที่ สอง ทุกข์ใจไปอีก

ถึงแม้ว่าวันดีคืนดีฉันคึกคะนองอยากโสด .....แต่วันนี้คืนนี้ฉันคงไม่อยากโสดเพราะฉันมีคนที่เขารักฉันมากเลยหละ ......พอแล้วขอมีแค่สองเรา ขอแค่นี้หละ

โหวตให้ด้วยน่ะค่ะ

2011-02-01T04:11:00.000-08:00

http://www.trueplookpanya.com/contest/knowledge_detail.php?p_url=knowledge&mul_content_id=4&mul_source_id=000004

คลิกเข้าไปโหวตให้ด้วยน๊า .....ทุกคนที่แวะเวียนมาเยี่ยมชมบล๊อคของดาลัน

เรากำลังล่ารางวัลมาประดับฝาบ้าน

เป็นเด็กพิเศษ คือ ชอบเหมือนโรคจิตถ้ามีโครงการประกวดต่างๆ ที่ตัวเองพอจะทำได้

กระโดดเข้าใส่ทุกที ไม่อิดออดรีรอ บางชิ้นเขาวงเล็บว่า (นิสิตนักศึกษา)

ก็หมดสิทธิส่งทุกครั้งไป ฮ่า ฮ่า ฮ่า

บางครั้งฉันทำสิ่งที่ฉันรักจนฉันลืมคิดถึงแฟนไปเลยหละ ลืมไปด้วยซ้ำว่าเรานัดแฟน

อืมมันเป็นสิ่งที่ฉันชอบ เมื่อตอนมีไฟก็อยากทำอะไรให้มันสุดๆ พอเมื่อถึงวัยแก่เฒ่า ก็พอได้สะใจ

กับชีวิตที่เกิดมามีโอกาสได้ร่ำเรียน มีโอกาสได้ทำอะไรหลายๆอย่างแล้ว

สุดๆกับการทำสิ่งที่ตัวเองชอบ .....

ใครชอบโหวต เกลียดก็โหวตน่ะ

ป่วย

2011-01-31T04:01:00.000-08:00

อยากให้ทุกอย่างที่กำลังจะเกิดขึ้น...มันผ่านไปด้วยความดีที่เราสร้างสมมา

ตอนนี้ป่วยย ทำงานไม่ได้สองอาทิตย์แล้ว พรุ่งนี้จะต้องฝืนทำงาน หลอดลมอักเสบอยู่อย่างเนี๊ยะ

มันจะใช้เสียงได้ไงหละ .....

ดีเจเสียงแหบเป็ดแบบเนี๊ยะใครจะฟังกูว่ะ

ป่วยทำงานลำบากยากเย็นเหลือเกินโคตรเครียด .....

สรุปแล้วหนูหลอดลมอักเสบ หรือ เป็นวัณโรคค่ะหมอ

ซักไม่มั่นใจอาการ ไอทีไรอาเจียนทุกที ต้องพกถุงก๊อบแก๊บทุกครั้งเมื่อไปทำงาน เพราะ

จะเอาไปใส่เศษซากอ๊วก เสียงอย่างกับกระเทย ใหญ่แตก แหบ เฮ้อ

เหนื่อยค่ะคุณผู้ฟัง .....ดิฉันเหนื่อย

บีโฮเมียน

2011-01-25T07:09:00.000-08:00

ไม่ได้มาบันทึกเรื่องราวนานโข เรียกว่านานมาก จนลืมเรื่องราวดีๆที่เคยทำ .....
ยิ้มบางๆกับวันนี้ จิราดาลัน

วันนี้สบายดี ยิ้มมากขึ้นแต่ไม่ถึงกับกว้างมาก
ไม่สบายป่วยง่ายแต่นานคล้ายจะเรื้อรัง แต่ก็ไม่ถึง
กับขั้นแย่

มีเวลาให้ตัวเองและคนรักน้อยลง ด้วยวัยและหน้าที่
น้ำขึ้นให้รีบตัก รีบตักจนเหนื่อย

วันนี้ก็พอผ่านไปอีกวันน่ะ

เที่ยวสวนสัตว์

2011-01-02T03:02:00.000-08:00

ภาคต่อ บัณฑิต รองเท้าแตะ

2011-01-02T02:22:00.001-08:00

เทศกาลวันรัปริญญาแป๋วแว๋ว

2011-01-02T01:34:00.000-08:00

เพื่อนๆ.....ครูโต้งจ้า มาร่วมแสดงความยินดี

ครอบครัว>>>>>

เหนื่อยที่สุดก็อีตอนเดินตามหาญาตินี้แหละ

กราบเท้าผู้มีพระคุณ....ที่สุดในชีวิต

กว่าจะสวย.....เหนื่อย

นายทุน

วันซ้อม.....

ร้อนเหลือเกิน....

วาดเองน่ะ

2010-12-15T06:18:00.000-08:00

หลายวันก่อนฉันมีโอกาสว่างประมาณ 1 ช.ม จึงทำให้ได้รูปนี้ออกมา มันไม่ยักจะเหมือนแต่ก็คล้ายๆ ขอบคุณที่ทำให้มีวันนี้

หนู.......อยากกกกกกกกกกกกกกก ได้มาก

2010-12-14T04:40:00.000-08:00

ใครสวยกว่ากันคงไม่กล้าถาม

ลูบๆคำๆ

อยากได้คันนี้....จะเอาคันนี้ จะเอาคันนี้

....

2010-11-28T21:33:00.000-08:00

ใส่แว่นแล้ว.....สายตาไม่ดี สายตาสัน ฮ่า ดูแก่พิลึก

วันทำงาน จ-ศ จะเป็นสาวห้าวเป้ง แอ็บแมน พอวันหยุด เสาร์-ทิตย์

YYYYYYYYYYYYYYYYYYYY

หนูก็เป็นอย่างนี้แหละค๊า

สะพายย่าม สไตล์เซอร์ๆซกมก

เป็นสาวสองบุคลิค ............

ขาดไม่ได้....กำไร

รองเท้า....ไม่รู้อะไรเข้าฝัน ถึงเลือกสีสายรุ้งเลย

ประมวลภาพวันหยุด..........เดี๋ยวมาต่อน๊า เลิกงานแล้วววว

2010-11-15T01:13:00.000-08:00

....P....P....

2010-11-11T22:51:00.000-08:00

คำพูดที่ได้ยินแล้วชื่นใจ

"ขอโทษครับ" "ไม่เป็นคะ"

"ขอบคุณครับ" "ขอบคุณคะ"

ไม่ว่าเราจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจกระทำ เมื่อได้ฟังคำเอื้อนเอ่ยเหล่านั้นเราก็จะยิ้มแล้วส่ายหน้าไปมา "ไม่เป็นไรคะ"

นั้นก็คือการให้อภัย...................

"มึงกูขอโทษน่ะ" ฉันจะตอบว่ายังไง.......เงียบ ฉันเงียบไปครู่ใหญ่ ปล่อยให้ปลายสายถือสายรอ

"อืม....ไม่เป็นไรเพื่อน" หลังจากที่ฉันตัดสินใจพูดคำนี้ ทุกอย่างที่มันแค้น ที่มันอึดอัด ความรู้สึกที่เราหนีบอกกับตัวเองว่า ไม่น่ะ "มึงกับกูขาดกัน"

เชื่อไหม!!!! อารมณ์ที่เคยโกรธโมโหหน้าแดง มันก็หายไป........................

การให้อภัยมันคืนความสุขให้กับชีวิต วันนี้ฉันให้อภัยเพื่อนเพราะคำสั้นๆ

"ขอโทษ" "ไม่เป็นไร"

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

เรื่องต่อมา.....เพื่อนสนิทกริงกร๊างโทรมาถามไถ่ฉันเรื่อย แต่จะเป็นอารมณ์ยืมเงิน เพราะหมุนเงินไม่ทัน

ต้องขอออกตัวแรงๆก่อนว่า ฉันไม่ใช่พวกวัตถุนิยม แต่ไม่ได้เกลียด

เพื่อนสนิทคนนี้เวลาที่เขา สุข เขาทุกข์ โอเค เขามีฉันอยู่ด้วยตลอดเวลา

มีบางเรื่องที่ฉันเห็นว่าวัตถุนิยมที่เขาต้องการมันไม่จำเป็นกับชีวิต ฉันก็จะอยู่ฝ่ายค้านตลอด

วันนี้โทรมา "แป๋วยืมเงินสามพัน" และมีอะไรจะสารภาพ จะยืมเงินไปซื้อ โทรศัพท์ BB

ฉันขมวดคิ้วเกาผมงิ๊กๆ "ว่าไงพูดมา"

เพื่อนบอกว่า "แม่ให้มาห้าพัน จะยืมมึงอีกสามพัน มึงจะให้กูซื้อไหม มึงโทรศัพท์กูพัง กูอย่างนั้นกูอย่างนี้"

เขาก็มีเหตุผลของเขา เอ้าก็ว่ากันไป แต่ก็ต้องปฏิเสธไป เพราะเดือนนี้รายจ่ายเยอะ เพราะหมดไปกับค่าเช่าชุดครุย แถมเพื่อนยืมเงินเช่าชุดครุยอีก

เหตุผล....ที่ดีในแง่ของความหัวโบราณไม่บ้าวัตถุนิยมข้อดีที่ฉันสามารถมองเห็น

1.ไม่ฟุ่มเฟือย

2.ฉันมีโทรศัพท์ที่ โทรออก รับสายได้ พอใจ มีโน๊ตบุคไว้คุย เล่นเน็ตกับเพื่อน คิดถึงเพื่อนโทรหาอย่างเดียวถ้าจะให้มากดทีละตัวสองตัวไม่ไหวหรอก..... เพราะมีสายตาเป็นอุปสรรค มองไม่เห็นตัวมันเล็ก

3.ฉันไม่อยากสูญเสียคนรอบข้างไป ฉันมีปากฉันพูดได้เสียงดังฟังชัดด้วย เวลาที่ฉันอยากสนทนาพูดคุยกับใครก็พูดได้ ไม่ต้องมานั่งพิมพ์งิ๊กๆ

4.ฉันได้ขึ้นชื่อว่า อัธยาศัยในโลกออนไลน์ต่ำมาก ถ้าฉันมีฉันคงไม่มานั่งพิมพ์ทักทายคนนั้นคนนี้ที

5.ฉันเป็นคนที่มีโลกส่วนตัวสูง ซึ่งมันไม่ใช่ฉัน ที่จะมาบอกคนนั้นคนนี้ว่า ทำอะไรที่ไหนอย่างไร รู้สึกอะไร

6.ด้วยพื้นเพรากเง้า ฉันหาเงินเลี้ยงตัวเองมาตั้งแต่เด็ก เงินทุกบาททุกสตางค์มันหายาก มองเห็นรอยแผลเป็นที่มือที่โดนแก้วบาดลึกทีไร ภาพเหตุการณ์วันเก่าๆเมื่อครั้งโดนมีดปลายแหลมของพวกขี้ยามาจี้คอ จะเอาตังค์ที่ขายของ มันสะเทือนใจ

โอเคจบ....ข้อดีที่ฉันเป็นคนหัวโบราณ แต่อาจขัดแย้งกับคนที่ชื่นชอบการบริโภควัตถุนิยม

ของบางสิ่งบางอย่าง ไม่มีมันก็ไม่ได้บ่งบอกว่าเราจนเราเชย เพราะถ้าเราไม่รู้สึกคิดไปเอง คนอื่นจะกล้าดาหน้าเราเหรอ

ถ้าการที่คุณใช้คุณมีมันสามารถดึงคุณสูงขึ้นก็แล้วแต่คนว่ากันไป

แต่ฉันถึงไม่ใช้ ฉันก็มีเพื่อนฝูง มีเพื่อนร่วมงาน ซึ่งทุกคนที่อยู่รอบข้างฉันก็ไม่มีใครไม่คบหรือไม่ยอมพูดคุยกับคนจนๆและเชยๆอย่างฉัน..............

กล้า....พอ

2010-11-04T02:14:00.000-07:00

เมื่อ….พูดถึงความอายเรื่องสถานะทางเพศ มันก็น่าอายที่มันเกิดขึ้นกับคนที่ค่อนข้างมั่นใจในตัวเองอย่างตัวฉันเอง
มันเกิดขึ้นมาตอนไหน ทำไมฉันถึงเกิดอาการเคอะเขิลเมื่อถูกถามว่า “แล้วคนเขียนบทละคอนเวทีเรื่องนี้เป็นเพศที่สามรึเปล่า” เมื่อตอนแรกจะพาย้อนกลับไป ตอนนั้นฉันนอนคิดเพ้อฝัน คิดไปจดทุกความรู้สึก จดความต้องการใส่สมุดบันทึกเล่มน้อยไว้ ทั้งกลัวและกล้าสองอารมณ์เกิดขึ้นในเวลาเดียวกัน .....เมื่อถึงเทศกาลละคอนเวทีประจำปีของคณะนิเทศน์มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ฉันก็ได้แค่เปรยๆกับกลุ่มเพื่อนว่า “เฮ้ย ฉันอยากเขียนบทละคอนเวทีว่ะ”
ถึงตอนนั้นเพื่อนไม่เชื่อจริงจังว่าฉันจะลุกขึ้นมาเขียนบทที่มันท้าทายกับกลุ่มแฟนละคอนเวที ต้องวัดใจกับกลุ่มคนที่ไม่ชื่นชอบเพศที่สาม กระเทย เกย์ ทอม ดี้ โจทย์ที่ทุกคนเสนอให้ “ทำยังไงให้คนที่ไม่ชอบเพศที่สามแล้วอยากมาดู โดยที่คนไม่ชอบเพศที่สามจะไม่รังเกียจเพศที่สามไปมากกว่าเดิม”
ฉันยกมือขึ้นรับคำท้าว่าจะ “เขียน” ก็มีทั้งสายตาที่ชื่นชม และดูถูก
เสียงข้างมากที่สะท้อนทำฉันเกือบท้อเหมือนกันน่ะ “จะทำได้เหรอ”
“ยากน่ะทำละคอนเวทีเรื่องเพศที่สาม”
“เข้าใจตัวเองมากแล้วใช่ไหม ถึงคิดจะเขียนแบบนี้”
“ละคอนเวทีเรื่องที่ผ่านมาได้กำไรเยอะมากน่ะ แล้วเรื่องนี้หละจะได้ไหม”
ฉันยังนั่งอยู่ที่เดิม.....โต๊ะตัวเดิม กับกระดาษสีขาว ที่นับวัน โดนฉันขีดเขียนเล่าเรื่องราว จากตัวละครที่ไม่มีชีวิต จนวันหนึ่งตัวละครตัวนั้นมายืนประทะอารมณ์อยู่บนเวที
ท่ามกลางสายตานับร้อยนับพันที่เข้ามาชม ต่างทึ้ง และอึ้งถึงศักยภาพของนักแสดง และตบท้ายด้วยคำเปรยชมเบาๆ “คนเขียนบทเจ๋งวะ”
วันหนึ่งฉันลุกขึ้นมาเพื่อต้องการแสดงศักยภาพพลังความรักของเพศที่สามให้กับสังคมรู้แต่ตัวเองกับกลัวความจริง
มันเป็นอารมณ์แบบว่าเฮ้ยเราเป็นไรรึเราชอบแบบไหนเรารู้ตัวเอง ..... แต่เวลาพอมีคนมาถามเยอะเข้าหนักเข้า มันกลับมีแต่เสียงเงียบงัน....ไร้คำตอบใดๆเจือปนไปกับรอยยิ้มจางๆ

ขอบคุณเพื่อนๆที่ทำให้ละคอนเวทีเรื่องพระจันทร์ครึ่งเสี้ยวได้รับเสียงตบมืออย่างเนืองแน่น ขอบคุณแฟนเก่าทุกๆคนที่เป็นแรงบันดาลใจให้เขียนบท อย่างน้อยที่พวกคุณทิ้งฉันไป ฉันก็ไม่ปล่อยให้อารมณ์นั้นมันลอยเคว้งคว้างไปไหน...........
วันนี้ถึงฉันจะไม่มีป้ายแขวนคอบอกยี่ห้อว่าฉันเป็น”ดี้” แต่ฉันก็มีความรักอย่างไม่อายใครอีกต่อไป

1ปีที่อยากบอกแม่

2010-11-03T21:23:00.000-07:00

เผลอแป็บๆ จี๊สๆ .....ดิฉันก็หอบผ้าหอบผ่อน มาอยู่ กรงเทพฯ 1 ปี พอดิบพอดี

เริ่มต้นการมาใช้ชีวิตด้วยสถานภาพเป็นนิสิตฝึกงาน และถึง ณ วินาทีเป็นพนักงานบริษัทเอกชน

เมืองที่ฉันปฏิเสธที่จะใช้ชีวิตเป็นที่ซุกหัวนอน กลับกลายเป็นเมืองที่ฉันต้องพึ่งพิงอาศัย

การก้าวเข้ามาแล้ว มันก็ยากที่จะถอยกลับ ไม่ใช่ลืมกำพรืดรากเหง้าของตัวเอง แต่ด้วยเหตุบวกกับปัจจัย4พื้นฐานของชีวิต ทำให้ฉันต้องอยู่ในเมืองนี้ต่อไป ......

ฉันมีความผัน ใครก็ฝันและจินตนาการถึงความสุขเสมอ มนุษย์คนเราก็เหมือนกันหมดหละน่ะ ถ้ายังไม่ตัดทางโลกไปบวชเป็นพระไปบวชเป็นชี มันก็ยังมีความต้องการ จริงไหม?

พระเจ้าสร้างความลำบากและสร้างความสบายมาให้มนุษย์อย่างละครึ่ง ตอนนี้มนุษย์หลายคนก็อาจจะเป็นเหมือนฉันคือกำลังใช้คำลำบากเป็นสะพานข้ามความวุ่นวายความยุ่งยากของชีวิต เพื่อวันนึงจะได้สบาย

บางคนก็ผ่านขั้นที่ยากลำบากที่สุดของชีวิตมาแล้ว ตอนนี้ก็ใช้ความสุขในชีวิตบั้นปลายชีวิตกันไป

.....1 ปี.....กับการอยู่ที่กรุงเทพฯ มีอะไรเกิดขึ้นบ้าง สิ่งแรกถ้าจะพูดให้ขำขันตามภาษาชาวบ้าน ก็คือ ฉันได้แสดงอัจฉริยะความโง่หลายอย่าง ความโง่ในที่นี้คือความไม่รู้ เรื่องเส้นทางการเดินทางไปยังสถานที่ต่างๆเวลาจะไปไหนมาไหนแต่ละครั้ง ฉันต้องกางแผนที่แล้วค่อยๆดูจุดหมายปลายทางที่ฉันจะไป และจะแสดงความโง่ถามคนข้างๆซัก5วินาที จากนั้นฉันก็จะอ๋อแล้วก็จะกลายเป็นคนฉลาดภายในพริบตา ....

ฉันเป็นกระต่ายตื่นตูม ระมัดระวังทุกอย่างทุกเรื่องที่อยู่รอบตัว จะแตกต่างจากเพื่อนคนอื่นเมื่อเข้ามาเมืองกรุงมีความสุขกับการช๊อป ซื้อนู้นซื้อนี้ ไปเที่ยวสังสรรค์ แต่ฉันก็โนเวย์ เมื่อมาอยู่ต่างถิ่นทุกอย่างมันก็เป็นเงินเป็นทองหมด สมุติว่าฉันหลงทาง หรือฉันไปไหนมาไหนไม่เป็น ฉันก็จะไม่คิดพึงพาแท๊กซี่ โทรศัพท์ฉันมีตังค์ฉันก็จะโทรถามเส้นทางขสมก หรือกางแผนที่ แท๊กซี่ไม่ได้แอ้มเงินฉันง่ายๆและไม่มีวัน

การอยู่การกิน สมถะเป็นคนที่กินยาก มีมาม่าก็อยู่ได้ยาวเลยหละชีวิต กินยากในที่นี้คือ อาหารที่เขาว่าอร่อยดิฉันจะส่ายหน้าหนี ส่วนอาหารที่คนอื่นมองข้ามดิฉันจะวิ่งเข้าใส่

ตื่นเช้าเข้านอนแต่หัวค่ำ ใช้ชีวิตตามระเบียบแบบแผน ทำอะไรก่อนหน้าหลัง และฉันก็ทำได้ จนถึงตอนนี้

พอดิฉันได้ก้าวมาสู้วัยผู้ใหญ่สิ่งแรกที่ดิฉันสำนึกได้คือ การให้กับผู้ที่มีบุญคุณนั้นก็คือแม่ ทุกสิ่งอย่างในชีวิตนี้ทำให้ได้ทำให้หมด มันมีความสุขและหายเหนื่อย

ฉันเชื่อว่ายังมีหลายคนที่มัวแต่หาความสุขใส่ตัวเองจนลืมไปว่าเฮ้ยคนที่อยู่ทางบ้านเขาจะอยู่อย่างไร มันก็มีเยอะ ที่ฉันเป็นมนุษย์ที่เป็นมนุษย์ ที่ไม่ใช่อมนุษย์มาจนถึงทุกวัน ต้องยกความดีความชอบให้แม่ที่คอยสั่งสอนทำให้จิตใต้สำนึกฉันทำงานอย่างเสมอต้นเสมอปลาย

มาวันนี้ถ้าฉันมีความทุกข์แม่ฉันต้องมีความสุข

เมื่อฉันมีความสุขแม่ฉันต้องสุขยิ่งกว่าใคร

2010-10-21T22:38:00.000-07:00

2010-10-18T00:38:00.000-07:00

อยากถักผ้าพันคอ! ถ้อยคำที่เปล่งออกไป น้ำเสียงที่ดูจริงจัง กับท่าทางมุ่งมั่นเอาจริง
เมื่อคืนบังคับขู่เข็ญสามีที่กำลังจะเคลิ้มหลับ ให้เอารถออกเดี๋ยวนี้ "ฉันจะไปร้านขายไหมพรม"
สามีถาม "ถักเป็นเหรอที่รัก"
ฉันตอบ "เคยถักเป็น........"
สรุปว่าก็คือ ถักไม่เป็นเจ้าคะ เพราะตอนนั้นถักเป็นแต่ก็ลืมหมดแล้ว เป็นผ้าพันคอผืนแรกที่ทำและคงเป็นผืนที่ขี้เหร่ที่สุดในโลก
ปีนี้เกิดอยากถักขึ้นมา ไปถึงร้านขายไหมพรม หยิบจับเอาไหมสีนั้นสีนี้ ความมุ่งหวัง คือจะถักให้แม่ จะถักหมวกให้ตัวเอง จะถักให้สามีนั้นแหละ

ด้วยไสตล์การใช้ข้าวของเครื่องใช้ จะเรียกว่าผู้หญิงhandmake คงจะเหมาะกับฉันมาก
เพราะฉันรู้สึกว่ามัน "อมตะ" ฉันกลายเป็นผู้หญิงที่เชยๆ ไม่เข้าใจอารมณ์แฟชั่นของผู้หญิงสมัยใหม่
เขานิยมใส่ นิยมชอบ แต่ดิฉัน ไม่นิยมไม่ชอบ เป็นมาตั้งแต่เด็กๆ

โชคดีที่ไม่ได้สิ้นเปลืองไปกับสิ่งของเหล่านี้ ..... แต่มักโชคร้ายเมื่อดิฉันอยากได้อะไรเอง มักจะหายาก
ทุกวันนี้ฉันใส่เสื้อผ้าซ้ำๆ โดยที่ไม่รู้จักเบื่อ .....ต้องรอลุ้นว่า ฉันจะทำสำเร็จไหม ห้าๆ
เพราะมันยากมากกกก อีกอย่างลงทุนซื้อไหมพรมมาแล้วหนิ ต้องทำได้สิน๊า

รักอโนทัย

2010-10-07T22:33:00.000-07:00

( ตั้งแต่สมัยเป็นสาวค๊าบ)

ขอบคุณ พูดได้แค่ขอบคุณ ที่ดูแลฉันดีเหลือเกิน คุณทำให้ฉันรู้ว่า ไม่ใช่แค่ แม่และพี่สาวที่รักฉันจริงๆ คุณทำให้ฉันเชื่อว่าคุณรักฉัน ฉันชอบ

เวลาที่ฉันโมโหให้ความซื่อบื้อของคุณ แล้วคุณก็จะนั่งหน้างอ

เวลาที่ฉันกลับจากที่ทำงานมาถึงบ้าน เมื่อเปิดประตูบ้านเข้าไปก็จะเจอหน้าคุณ และจะมีน้ำเย็นชื่นใจยื่นมาต้อนรับเสมอ

เวลาที่ฉันหิว ไม่ว่าช่วงเวลาไหน อาหารที่คุณสรรหามาต้องอร่อยที่สุด

เวลาที่ฉันบ่นคุณก็จะนิ่งและเงียบ

เวลาที่ฉันอยากได้อะไรคุณมักจะให้เงินฉันเสมอ ข้อนี้ชอบมาก

เวลาที่ฉันป่วยคุณก็คอยดูแลฉันไม่หาง

ฉันชอบคุณ คุณมีค่า เป็นทุกสิ่งทุกอย่าง ทำให้ฉันรักคุณได้หมดใจโดยไม่คิดระแวง

ฉันจำไม่ได้เลยว่าวันแรกที่เราคุยกัน วันแรกที่คุณจีบฉันคือ วันไหน วันที่เท่าไหร่ รึเดือนไหน แต่รู้ว่าตั้งแต่วันแรกจนถึงวันนี้คุณไม่เคยรักฉันลดน้อยลง

ฉันขอโทษที่ฉันจดจำรายละเอียดอะไรได้ไม่ครบถ้วน แต่ถึงตอนนี้บรรทัดนี้ฉันยังรักคุณเหมือนเดิม คุณ อโนทัย

ไร้.....

2010-10-06T21:56:00.000-07:00

มาเปลี่ยนกันขับเถอะ ห้าๆ

ย่าใครหว่า.....

ไปด้วยกันไหมค่ะ.....วันนี้หนูจะไปหาคุณย่า

เพื่อนภาคต่อ .....

2010-10-06T21:44:00.000-07:00

ข้างบนนี้ก็ไอ้ส้ม.....เพื่อนกลุ่มก๊วนเดียวกันสมัยมัธยม ......

ปาล์ม ซ้ายมือ เจียวขวามือ กลุ่มเดียวกันกับพวกข้างล่างนั้นแหละ แต่ว่า นัดเจอกันคนละสถานที่

ฉันเป็นคนที่มีความมุ่งมาน่ะ ที่จะติดต่อเพื่อนทุกคน เหมือนโรคจิตอะ ....คือเพื่อนที่เคยคบกันมา ฉันจะติดต่อเรื่อยๆ

แป๋วและเพื่อนๆมัธยม

2010-10-06T21:23:00.000-07:00

เนื่องจากว่า.....แอบชอบผู้หญิงคนเดียวกัน ที่จริงไมได้แอบหรอกน่ะ เรียกว่าแสดงตัวโต้งๆว่าชอบไอ้น้องทั้งคู่
แต่น้องไม่สนใจห้าๆ รักสามเศร้า จนถึงบัดนี้.....(ล้อเล่น).

ข้างบนนี้ก็ไอ้น้อง.....สาวสวยตาคม สาวการโรงแรม สวยสุดในกลุ่มเพื่อน น่ารักสุดๆ

มีโอกาสได้กลับบ้าน.....นานแล้วหละ กลับบ้านเกิดทีไรต้องนัดเจอเพื่อนสมัยละอ่อนทุกครั้ง แต่ละคนเปลี่ยนไปเยอะ ห้าๆ

ข้างบนนี้ก็ไอ้อ้วน......เรียนก็โง่ๆตอนมัธยม ......จบมาเป็นหมอสัตว์ เอิ๊กๆ

คิดถึงเพื่อนๆ....แต่ละคนก็โตเป็นหนุ่มเป็นเป็นสาวหมดแล้ว

2010-10-06T07:36:00.000-07:00

เมื่อเวลาว่างมากขึ้น บวกกับพฤติกรรมที่ไม่เคยหยุดนิ่งของตัวฉันเอง ทำให้ฉันคิดอยากหารายได้เสริมขึ้นมา
ฉันได้ขุดไอเดีย เมื่อตอนสมัยเรียนมหาวิทยาลัยมาใช้อีกครั้ง ไอเดียบรรเจิดที่ครั้งหนึ่งมันเคยทำให้ฉันไม่ต้องขอเงินแม่ใช้ เมื่อครั้งยังเรียน คือการขายของ
เสาร์ อาทิตย์ที่ผ่านมา ฉันไปไปดูทำเลขายของที่ สวนจตุจักร ไปรับจ๊อบขายของให้พี่สนิทแล้ว ยังมองหาลู่ทางให้ตัวเองอีกด้วย
อีกหนึ่งอาชีพ ที่ฉันสามารถทำได้ดีไม่แพ้กับการเป็นนักสื่อสารมวลชน นั้นก็คือการขายของ

ฉันมีความตั้งใจแน่วแน่ที่จะทำ ด้วยอายุ และวัยที่ฉันที่เหมาะสมกับการหาเงิน ฉันว่าฉันก็ได้เริ่มทำอย่างเต็มที่ ช่วงวัยนี้แหละ 23 ถึง 45 ปี เป็นช่วงที่มนุษย์โลกต้องไขว่คว้าโอกาสในการสร้างรายได้เลี้ยงตัวเอง

แต่ฉันถูกฝึกให้ไขว่คว้ามาตั้งแต่เด็กๆ มันจึงเป็นเรื่องง่ายที่ฉันจะทำ ฉันจะเริ่มขายไอเดียตัวเอง ต้นเดือน พ.ย สินค้านั้นที่ขายก็ของแฮนเมค สมุดไดอารี่ผ้าไหม ผ้าลายสีสวย ไม่แน่น่ะฉันอาจจะมีร้านขายสมุดไดอารี่เป็นของตัวคิดว่าเองเร็วๆนี้แหละ
ความฝัน ...... การลงทุนกับการสร้างอนาคต มันเสี่ยง ก็จริง แต่ฉันกล้าเสี่ยงกล้าทำ และคิดว่าตัวเองทำได้

...... ฉันหน้าเงิน แล้วคุณหน้าอะไร?
ฉันก็ทำทุกอย่างเพื่อเงินอีกนั้นแหละ ห้าๆ เป็นกำลังใจให้ด้วยน่ะ ยิ้มๆ
ราตรีสวัสน่ะค่ะ

2010-09-22T18:17:00.000-07:00

เช้านี้....ตื่นขึ้นมา ด้วยความขี้เกียจ แต่มันก็ต้องตื่น เพราะงานยังรออยู่ เมื่อก้าวเท้าขึ้นรถฉันกุมมือแฟนไว้แน่น จนเขาต้องขับรถด้วยมือเดียว เพราะมือข้างหนึ่งเขาโดนมือน้อยๆของฉันกุมไว้

มันเหนื่อยบางครั้งเราก็ขี้เกียจที่จะพูด วันๆหนึ่ง ฉันออกจากบ้านก็หกโมงเช้า แฟนก็ไปตั้งแต่เช้า เรากลับมาเจอกัน เมื่อตอน หกโมงเย็น ใช้เวลากินข้าวกินปลา อีก 1 ชั่วโมง และ อีก 1 ชั่วโมง อาบน้ำ นั่งเล่นคอม
เวลา 20.00 เป๊ะ เราสองคนไม่มีเสียงพูดโต้ตอบใดๆ เมื่อไฟห้องนอนได้มืดดับ ทุกวันจันทร์ ถึงศุกร์ เราจะใช้ชีวิตประจำวันแบบนี้ แต่เมื่อถึงวันเสาร์ อาทิตย์ เราจะมีเวลาทำกิจกรรมร่วมกันมากขึ้น

การใช้ชีวิตร่วมกันทำให้เรารู้จักตัวตนกันและกันมากขึ้น มองเห็นอนาคตร่วมกัน ครอบครัวของฉันจะมีการบันทึกรายรับรายจ่ายทุกวัน เพื่อทำให้เราตัดใจจากสิ่งของที่มันไม่จำเป็น และจะได้มีเงินออมไว้ใช้จ่าย เก็บออมไว้เผื่อได้เดินทางไปท่องเที่ยวสองคน จะได้ใช้เงินออมในส่วนนี้

ฉันไม่ได้คิดเข้าข้างตัวเองน่ะ .....แต่ก็แอบคิดนิดนึง ว่าแฟนฉันเป็นทอมที่โชคดีที่ได้ฉันเป็นแฟน ห้าๆ
คือ อยู่ดีๆฉันพูดเองไม่ได้หรอก ก็มีเพื่อนฝูงนี้แหละคอยสะท้อนเรื่องราวต่างๆให้ฟัง
ฟังๆไปมันก็จริงน่ะ อย่างน้อยถึงฉันจะไม่ได้มีฐานะเงินทองมากมาย ไม่ได้ เลิศเลอ
แต่ที่มีในตัวตน คือ เป็นคนจิตใจดี โอ๊ะๆ ห้าๆ นี่เพื่อนฝูงสะท้อนมา ยังไม่ได้พูดเองซักคำเลย ฟังจากเพื่อนฝูงมาอีกทีน่ะค่ะ
อีกอย่างคือ รักนานรักทน ซื่อสัตย์ ถ้าเกิดว่าจะเลิกรากันไป คงไม่ใช่ฉันที่ทิ้งแฟน
เออ .....แฟนฉันโชคดี.....
ไปเตรียมข้อมมูลจัดรายการวิทยุ ก่อนน่ะค่ะ

2010-09-16T22:45:00.000-07:00

ห้าๆ เอิ๊กสๆ
ฝนตกน่ะค่ะ ที่ รัชดา ซ 6 หนักหน่วง
รถติดแน่ๆ วันนี้กลับบ้านพร้อมกับสามี อิๆ
วันนี้วันศุกร์แล้ว เสาร์ทิตย์ ไปทำบุญที่ไหนดีน๊า
มีความสุข กับการได้ใช้ชีวิตไปในแต่ละวัน
แลกกับการที่ วันหนึ่งชีวิตจะได้มีความมั่นคง
อยากมองเห็นตัวเองตอนแก่จัง .....ตอนนั้นบั้นปลายชีวิต จะเป็นยังไงน๊า
ชีวิตจะพลิกผัน มี่สามีเป็นชายรึเปล่าน๊า เอิ๊กสๆ
ไม่น่ะๆ ฉันรักผู้หญิง 555+
บายๆ จุ๊ฟๆ เสาร์ทิตย์ดี้ไม่ว่าง

หล่อ

2010-09-15T00:57:00.000-07:00

หายไปนาน

กลับมาเขียนไดอารี่อีกครั้งเมื่อวันนี้ว่างเหลือเกิน

ช่วงนี้ฝนตกบ่อยน่ะว่าไหม มันทำให้ทุกอย่างช้าไปหมด

ตอนนี้ ฉันก็สบายดี เช้าก็ตื่นค่ำก็นอน คุณเป็นเหมือนกันไหม? 555+

ฉันเริ่มทำงานใหม่ได้ 1 เดือน พอดิบ พอดี ก็ไม่รู้ว่าไอ้มาดเท่ห์ๆ สาวห้าว ของฉันจะไปเตะใจสาวๆที่นี้ตอนไหน แต่ด้วยความที่ฉันเป็นผู้หญิงที่ห้าว เวลาแต่งตัวไปทำงาน แฟนก็ชมเสมอว่า "ที่รักหล่อจัง"

ด้วยความที่แต่งหล่อไปทำงาน ทำให้สาวๆหลายๆคนแอบเข้าใจผิดถึงสถานะทางเพศ

เข้าใจผิดเฉยๆ ฉันก็เฉยๆ ฉันมีเหตุผลน่ะในการที่ฉันแต่งตัวแบบนี้ การแต่งตัวที่มิดชิดทะมัดทะแมง ทำให้เราปลอดภัยจากเหตุการณ์ต่างๆ หนึ่งแหละเวลาจะเดินเหินจะแหกขานั่งก็ทำได้สบาย สองแหละเวลาเดินก็ไม่ต้องพะวงว่าร้องเท้าส้นสูงจะพลิก เพราะฉันก็ไม่นิยมชมชอบแต่งตัวเยื้องสตรีสมัยใหม่นัก

สามหละทั้งหมดทั้งมวลที่กล่าวมาข้างต้น มันล้วนทำให้ฉันทำงานคล่องขึ้น

แต่ว่า.....มันทำให้สาวๆที่นั่งโต๊ะเยื้องถัดไป ขนลุกซู่ นึกว่าฉันเป็นเจ้าทอมฮะ

ฉันเกิดมาก็เคยโดนถามจีบมาบ้าง จากฝ่ายทอม แต่ไอ้ฝ่ายหญิงจู่โจมคิดว่าเราเป็นทอม บรื้อๆ ขนลุกมันทำให้ฉันจี๊ดๆ " คิดได้ยังไง"

บรรยากาศการทำงาน เต็มไปด้วยความเคอะเขิน จะลุกไปห้องน้ำทีต้องเตรียมใจนานชั่วครู่ เพราะจะมีรังสีโปรยเสน่ห์จากเจ้าหล่อนหว่านมาเรื่อยๆ ..........ก็บอกไปแล้วว่าเป็นผู้หญิง มันทำให้ฉันต้องส่องกระจกลองมองย้อนกลับไปดูสภาพตัวเอง "เฮ้อจะหล่อไปไหน"

เปลี่ยน

2010-08-30T20:24:00.000-07:00

ตอนนี้ฉันนั่งทำงานในออฟฟิศใหญ่โตหรูหรา กลายมาเป็นพนักงานออฟฟิศที่ขัดแย้งกับหนุ่มสามออฟฟิศ
ฟังดูซักจะแปลกๆใช่ไหมหละ ใครจะรู้ว่า ตึกที่ฉันชะเง้อมองเมื่อตอนมากรุงเทพใหม่ๆ จะกลายเป็นที่ทำงานตัวเอง ฉันทำงานอะไร? .... ฉันก็ไม่รู้ว่าจะเรียกตำแหน่งนี้ว่าอะไร ฉันดูแลรายการวิทยุ ตั้งแต่ขบวนการผลิตสปอต จิงเกิ้ล ขั้นตอนการบันทึกเทปรายการ รวมไปถึงเป็นดีเจบ้างในบางครั้ง
ในส่วนของทีวี ฉันดูแลประสานงานรายการ เรียกได้ว่าทำสองอย่างควบคู่
ฉันทำงานที่ไหน?....ต้องบอกว่าก่อนหน้านี้ฉันตกงานประมาณครึ่งเดือน เพราะพิษภัยเงินทอง ห้าๆ ฉันใช้เวลาร่อนใบสมัครงานตามบริษัทต่างๆ มันก็ได้ผลฉันได้รับการตอบรับเกือบทุกบริษัทที่ส่งเรสุเม่ไป
แต่ก็มาตกลงปลงใจที่องค์กรนี้ "ทรู ครอเปอร์เรชั่น"
ลักษณะการทำงาน มันทำให้ฉันต้อง เป๊ะมากขึ้น เป๊ะเรื่องเวลา เป๊ะๆ
การทำงานมันทำให้อวัยวะหลายๆส่วนของมนุษย์โตวันโตคืนจริงๆ อะไรหละที่โต? " ก็สมองไงเล่า"
ฉันเริ่มทำงานกินเงินเดือนเมื่อตอนฝึกงานจบการศึกษา เรียกได้ว่ามีการมีงานทำก่อนใครเพื่อน เริ่มมีอะไรเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้น เริ่มมองเห็นปัญหา มองเห็นอนาคต จนทำให้รู้ว่าเออ ถ้าฉันไม่ทำงานฉันก็ต้องอดตาย
แบมือ ขอแม่ก็คงไม่ใช่ ขอแฟนก็คงไม่ดี ปัญญา+ความรู้ คือเครื่องมือทำมาหากินได้เป็นอย่างดี
ฉันก็เป็นคนหนึ่งหละน่ะ ที่ตกเป็นทาสของเงินด้วยตวามจำใจและจำยอม ฉันก็เชื่อว่าคุณก็เป็น เป็นเหมือนฉัน เพราะต้นเหตุของการทำงานเพราะมันเกิดจากปัญหาของเงิน เฮอะๆ อยู่ดีๆก็โทษเงินซะงั้นฉัน
เอิ๊กสๆ.....ไปทำงนดีกว่า

วันนี้ พรุ่งนี้ อนาคต

2010-08-19T18:52:00.000-07:00

วันนี้วันที่ 20 ส.ค เป็นวันคล้ายเกิดแม่ โทรหาแม่ตอนเช้าแม่ทักคำแรก "รู้ไหมวันนี้เป็นวันอะไร"

เสียงของแม่เหมือนเด็กอายุ5 ขวบ ที่กำลังอ้อนขอของขวัญ ฉันถามแม่ด้วยความเคอะเขิลเมื่อถูกเป็นฝ่ายจู่โจมทวงถามของขวัญ " อยากได้อะไรหละแม่" แม่หัวเราะชอบอกชอบใจ

"แม่อยากได้ ลูกสาวที่เป็นคนดี อยากได้ลูกสาวที่ขยันทำมาหากินหาเลี้ยงแม่ได้"

ฉันฟังไปเขิลไป เหมือนกับอาการถูกบอกรักจากแฟน "จ้าจะทำให้แม่ภูมิใจที่สุดในชีวิต"

พรุ่งนี้วันที่ 21 ส.ค เป็นวันคล้ายวันเกิดปุ๊พี่สาวคนเดียว ไม่รู้ว่ารายนี้จะอ้อนขออะไรอีกไหม

ทั่งสองคนนี้ไม่ได้ขออะไรมากมายเกินที่ฉันจะทำให้ได้ ฉันรู้แค่ว่า ทั่งสองคนนี้ขอเพียงแค่ฉันมีอนาคตที่ดี

มีงานทำที่มั่นคง มีแรงที่จะต่อสู้กับปัญหา แค่ในแต่ละวันที่เราได้พูดคุยกันทางโทรศัพท์มันสามารถบอกได้ว่าเราสามคนนั้นรักกันมากแค่ไหน

อนาคตไม่รู้วันที่เท่าไหร่ที่เราจะได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากัน แต่ฉันสัญญาว่า จะกลับไปอยู่พร้อมกันแน่นอน

พร้อมกับความมั่นคงของครอบครัว และความสุขที่ฉันจะนำพากลับบ้านเรา

โชว์หมวก

2010-08-11T05:12:00.000-07:00

วันนี้ไปซื้อหมวกมาใหม่.....หมวกสวยๆ

เราชอบสะสมหมวก เพราะผมเรามันหยิกและฟู เวลาไปไหนมาไหนต้องครอบไว้ด้วยหมวก วันนี้แฟนซื้อหมวกใบนี้ให้ รักแฟนมากมายคะ

2010-08-08T09:39:00.000-07:00

ยิ้มหน้าบานตะทัย

2010-08-05T08:25:00.000-07:00

ก็เป็นเหมือนทุกวันที่คุณที่รักจะหลับตั้งแต่สามทุ่ม แต่คุณแม่ทูนหัวยังนั่งหัวโด่จะห้าทุ่มแล้วยังไม่หลับไม่นอน

ฉันกำลังเคลิ้มจะปิดคอม เมื่อเอือมกับการเล่นเน็ต เสียงร้องวี๊ดว้ายก็ได้ดังขึ้น

" อย่าน่ะ อย่าๆ"

พร้อมกับใช้มือทั่งสองข้างปัดป้อง ฉันตกใจรีบกระโจนออกจากหน้าคอมเพื่อไปดูคุณที่รัก

ฉันไถ่ถามว่าเกิดอะไรขึ้นฝันเหรอ

คุณที่รักพยักหน้า "แกล้งเขาบ่อยๆจนเขาฝัน"

ฉันอมยิ้ม และไม่คิดว่าคุณที่รักจะเก็บไปฝันเป็นเรื่องเป็นราวอย่างนี้

ฉันก็แกล้งแบบนี้ทุกๆวันหลังๆสงสัยจะหนักไปหน่อย

ฝันดีน่ะคุณที่รัก อย่าฝันร้ายอีกน่ะ ขี้เกียจลุกมาปลอบขวัญห้าๆ

2010-08-05T07:40:00.000-07:00

วันนี้วันที่ 5 ส.ค เวลามันก็ผ่านไปเรื่อยๆ มันก็ไม่มีเวลาทวีปไหนเดินถอยหลัง มันก็ต้องก้าวเดินต่อไป เพียงตื่นขึ้นมาแล้วหายใจได้กินข้าวครบสามมื้อก็ถือว่าวันนี้โชคดี ที่ยังมีโอกาสอยู่บนโลกใบนี้.....

คิดถึง คิดถึง

2010-07-21T14:56:00.000-07:00

คิดถึงแม่ คิดถึงปุ๊ คิดถึงน้องมิฬ
ทั่งๆที่ถ้าพูดความจริง เราคุยโทรศัพท์กันทุกวัน และไม่ใช่วันละ 1 2 3 4 5 นาที
คุยทีเอาเป็น ครึ่งชั่วโมง หรือ หนึ่งชั่วโมง คุยกันที่วันละสามสี่รอบอย่างต่ำ แล้วถ้าอย่างมาก เป็นอันไม่ได้ทำงานทำการเลยทีเดียว
และสมมุติว่าวันนี้มีประเด็น " แป๋ว วันนี้คนข้างบ้านเขานินทาแป๋วแบบนั้นแบบนี้"
ยาวๆ คุยยาว "แม่ ด่ามันกลับเลย แม่อย่างนั้นแม่อย่างนี้"
แม้กระทั่งเรื่องของหมา อย่างน้องมิฬ " แป๋วๆตอนนี้น้องมิฬกำลังเห่า" ก็จะคุยถามยาว
วันนี้น้องมิฬหลับกี่โมง น้องมิฬกินข้าวกับอะไร น้องมิฬซนไหม
ด้วยความเคยชิน เมื่อต้องมาอยู่ไกลบ้าน มันทำให้ฉันคุยกับแม่ทุกวันไม่เว้นวันหยุด บอกคิดถึงทุกวัน จริงๆ
ฉันโหยหาอยากกลับบ้านทุกเดือน เมื่อครั้งยังเด็ก ฉันเคยคิดแทนคนที่มาทำงานต่างบ้านต่างเมืองไกลๆว่า
เขาคงไม่มีเวลากลับมาเยี่ยมพ่อแม่ จะกลับมาก็เฉพาะวันเทศกาลสำคัญๆเท่านั้น มันอาจจะถูกซัก 80 เปอร์เซ็น เพราะฉันจัดอยู่ในกลุ่มอิจำพวก 20 เปอร์เซ็นหลัง ที่โหยหามากโหยหาจริงๆ และสามารถทำได้ กลับบ้านที่กาฬสินธุ์ กลับไปได้ไงเดือนละครั้ง สองเดือนครั้ง ไปกลับสองวันนอนค้างคืนเดียว คือรู้สึกโอ้มีความสุขมาก....วันหนึ่งๆถ้าว่างวันหยุด เอาละเช็คแบตโทรศัพท์ให้พร้อม รีบอาบน้ำ รีบกินข้าว จากนั้นเริ่มกดหมายเลขโทรออก เออ มันมีความสุข แม้กระทั่งเวลาอึหรือขี้ดีๆนี่เอง คุยไปทำำธุระไป ยิ่งกว่าแฟน ยิ่งกว่าอะไรในปฐพีนี้ นี้แหละน่ะคนกำพร้าพ่อสิ่งที่ทดแทนพ่อได้ก็คือแม่คนที่เป็นเพื่อนก็คือพี่สาวสิ่งที่ทำให้ยิ้มออกมาได้โดยไม่รู้ตัวก็คือ น้องมิฬ
นับถอยหลังกลับบ้านอีกแล้วหละ ครั้งนี้กลับยาวเชียววางแผนไว้ว่าไม่ต่ำกว่า 4 วันแน่นอน
พร้อมกับของขัวญวันเกิดแม่ล่วงหน้าก่อน1เดือนโอ้โห เอาเข้าสิฉัน เพราะคาดว่าเดือนสิงหาคมคงปลีกตัวกลับบ้านยาก ปีนี้แม่เราได้ทอง1บาท เป็นความต้องการของแม่ ลูกกตัญญูทำให้แม่ได้ทุกอย่าง
เพราะรัก รักยิ่งกว่ารักจริงๆ นี้ไม่ได้เว่อร์น่ะหลายคนมาอ่าน โหยอินี่เว่อร์วะให้ทองแม่ มันไม่สามารถเทียบได้เลยกับค่าน้ำนมแม่ ลมหายใจที่แม่ทำให้เรามีวันนี้ มากกว่านี้แป๋วก็จะหาให้แม่รักแม่ที่สุด
ง่วง นอน ดีกว่า

2010-07-19T09:14:00.000-07:00

เวลาเอารูปมาลงทีไรไม่ประเด็นซักที .....แค่อยากเอาลงเฉยๆ แปะๆไว้ เผื่อมีคนคิดถึงเราเอิ๊กส์
เคียวๆ...

ถูกอกถูกใจ

2010-07-18T09:47:00.000-07:00

วันนี้ไปซื้อของมา ได้ของถูกใจเยอะแยะไปหมด นั่งนับนิ้วตั้งแต่ทำงานมาไม่เคยได้ไปเดินซื้อของกระจายแบบนี้มาก่อน คือ งก วันนี้มีโอกาสดีๆไปกับเพื่อนหลายคน เพลินเชียวหนะเวลาได้อยู่ใกล้สิ่งที่ชอบ

ซื้อแบบคิดน่ะ ไม่ใช่ซื้อแบบไม่คิด

ระหว่างที่เดินคิดตลอด ไม่รู้คิดมากไปไหม เงินในกระเป๋าถึงเหลือแค่ 50 บาท ท่าทางจะคิดมากไปถึงได้หมดเกลี้ยง........

ระหว่างที่เดินเลือกซื้อเพื่อนที่จูงมือกันไปเขาจะเกาะกลุ่มกันเหนียวแน่น แต่ฉันจะเดินแตกแถวแยกไปมองหาในสิ่งที่ตัวเองชอบ เพราะฉันไม่ถนัดเลือกเสื้อผ้าผู้หญิง ชี้ไม่ถูกหรอกว่าเพื่อนจะใส่ตัวไหนเหมาะ

มันเป็นปมด้อยเล็กๆน้อยๆที่ทำให้ฉันเดินซื้อของกับเพื่อนทีไร ฉันกลายเป็นคนแปลกหน้า ณ ทันที เพราะจะไม่มีเสียงเอื้อนเอ่ยถามว่า "แป๋ว ตัวไหนสวย แป๋วเหมาะไหม"

เสื้อผ้าแต่ละชิ้นแต่ละตัวที่ซื้อมา ฉันใช้ความรู้สึกคำนวณ " กูต้องใส่ให้ได้อย่างน้อย 5ปี หรือต้องมากกว่านั้น"

มันจะไม่มีวันเชยในสายตาคนอื่น มันต้องทันสมัยอยู่ตลอดเวลา

แล้วฉันจะอมยิ้มเสมอ เมื่อเพื่อนถามว่า " เฮ้ย ใส่เสื้อตัวนี้ได้นานว่ะ"

มันไม่แปลก เพราะซื้อแต่ละครั้งก็ต้องคิดถึงอายุการใช้งาน ถ้าเลือกได้ดีได้ถูกใจมันก็อยู่กับเราไปตลอดจริงไหม ....มันก็เหมือนแฟนละน่ะ ได้คนดีได้คนถูกใจ เขาก็อยู่กับเรานานๆ

ถ้าเลือกคนที่ ไม่อยากใช้คำว่าไม่ดี ไม่มีคำนิยามแล้วกัน จุดจบมันก็มาถึงเร็ว และเลว

เพราะรัก

2010-07-04T09:55:00.000-07:00

ณ ตอนนี้ ฉันไม่อายที่จะเดินเคียงข้างผู้หญิงที่ฉันรัก ไม่เคยอายที่เค้าอายุเยอะกว่า
ไม่เคยหันหลังไปมองเมื่อเดินผ่านผู้คนแล้วเขาชุบชิบนินทา
ฉันมีความสุข กับสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นรอบตัว บางคนถามฉันว่าเกิดอะไรขึ้นถึงได้คบกับคนมีอายุเยอะ
ฉันตอบตามสไตล์ติ๊สๆ "เพราะเวรกรรม"
รักคนนี้ หรือ รักคนก่อนหน้านี้ มันคือรัก เพราะเราเชื่อในความรักวันนี้เราถึงได้รักคนนี้อีกครั้ง
เชื่อในเรื่องเวรกรรม ถ้ารักนี้จะหมดลงด้วยวิธีใดก็ตาม ก็เพราะเวรกรรมที่เคยกระทำต่อกันนั้นหมดลงแล้ว
ฉันรู้ฉันกำลังทำอะไรฉันกำลังปรุงรักให้คงอยู่ให้อยู่ด้วยกันไปเรื่อยๆ

หลายคนต่างวิจารณ์รักฉันด้วยความคิดต่างๆนาๆ
บ้างหาว่าฉันรักคนที่เงิน
บ้างหาว่าฉันไม่จริงใจ
นั้นมันก็แล้วแต่มุมมองของพวกคุณที่คุณจะคิด
ฉันไม่ขอแก้ตัว....ว่าฉันเป็นดั่งคำที่คุณวิจารณ์มารึเปล่า
ฉันทำอะไร เป็นยังไง ฉันควรตัดสินตัวตนฉันเอง

และแล้ววันนี้ก็เป็นอีกหนึ่งวันที่ฉันเข้ามาเขียนไดอารี่ ด้วยรอยยิ้ม

ผ่อนคลาย

2010-06-28T12:27:00.000-07:00

ช่วงนี้ฉันเครียดจนถึงเวลาต้องนอน ฉันยังนั่งเม่ออยู่ในห้วงความคิด "คิดมาก"
ทุกวันนี้ต้องใช้คำนี้กับแฟนก่อนนอนแทนคำว่าฝันดีน่ะที่รัก
ฉันพยายามขจัดความเครียดด้วยการนอนให้มากๆฟังและดูให้น้อยๆ
แต่ใช่ว่ามันจะสำเร็จ

สองวันมานี้ฉันไปปลดปล่อยด้วยการไปดูเฟอร์นิเจอร์ที่เมืองทองสองวันติด มันได้ผลมากเมื่อฉันได้อยู่ท่ามกลางเฟอร์สวยๆข้าวของเครื่องใช้ตกแต่งบ้าน ฉันกลายเป็นวัยรุ่นไม่กี่คนที่เดินในงานครั้งนี้
เท่าที่สังเกตด้วยสายตา ฉันกลายเป็นยายแก่ไปแล้วรึ ทำไมถึงชื่นชอบงานตกแต่งเป็นพิเศษแบบนี้

...ฉันไม่รู้สึกเหน็ดเหนื่อยเมื่อยิ่งเดินไป ยิ่งคิดจินตาการ อยากมีบ้านซักหลังที่ฉันสร้างด้วยน้ำพักน้ำแรงกับมือ ฉันจะเนรมิตทุกตารางนิ้วให้เป็นเหมือนดั่งสวรรค์ ในช่วงที่ฉันเครียดฉันอาจมีพฤติกรรมที่ก้าวร้าวต่อคนที่เดินตามฉันต้อยๆและก็จ่ายเงินเคลียร์บินสินค้า เป็นบางอารมณ์ที่เผลอระบายความเครียดออกไป แต่เมื่อคิดได้ฉันก็แอบยิ้มที่รู้สึกว่าถึงฉันจะร้ายจะดี คุณที่เป็นที่รักยังอยู่ข้างกายเสมอและทุกเวลา

ขอบคุณที่สองวันมานี้ทำให้ัฉันหายเครียดได้เยอะมากเลย ... พรุ่งนี้ส่งท้ายความเครียดด้วยการไปทะเล
ดีใจน่ะที่ยอมตามใจและทำให้ฉันสบายใจ .....ขอบคุณคุณที่รักจริงๆ

2010-06-25T06:53:00.000-07:00

ทุกข์ ทำเองทุกข์เอง

เฮ้อ มึงทำกูก่อนทำไมหว่า

วันนี้ฉันคิดทั่งวันว่าทำไมมันต้องถึงจุดแตกหักน่ะ คนเค้ารู้กันหมดเพราะการประจานผ่านสื่อที่ฉันทำเองกับมือ เฮ้อ พูดไม่ออก

จะหัวเราะ จะยิ้ม ยังไง

ในเมื่อกูกับมึงมันขาดกันจริงงๆกลอฟ์

ก็เพื่อนกัน

2010-06-21T08:53:00.000-07:00

ทุกวันนี้มีเบอร์แปลกๆโทรเข้ามาที่เบอร์ส่วนตัวฉันค่อนข้างเยอะ ด้วยความที่ฉันเป็น”โรค” ที่ใช้คำว่าโรคเพราะมันรักษาไม่หายซักที คือ เป็นโรคกลัวเบอร์ที่ไม่มีในlistรายชื่อเพื่อนหรือคนรู้จัก เมื่อจะเล่าถึงเรื่องราวของการเสวนากับปลายสายครั้งนี้แล้วมันก็ทำให้ฉันอมยิ้ม และก็มีเสียงตกใจ “เฮ้ย” ตามมาตลอด ฉันใช้มือขยี้ผมฟูๆที่ตอนนี้ปล่อยยาวให้มันพริ้วไหวไปตามท่วงจังหวะเมื่อกำลังต่อบทสนทนา
เสียงโทรศัพท์ที่ฉันใช้รับเฉพาะเบอร์คนสนิทดังขึ้น ฉันมีอาการตกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นตัวเลข10หลักเรียงกัน ราวกับว่าจะไบ้หวยงวดต่อไป
“สวัสดีครับ ไม่ทราบผมกำลังพูดอยู่กับใครครับ”
ปลายสายเริ่มตั้งคำถาม ราวกับว่าฉันเป็นนางงามที่มีคณะกรรมการตั้งคำถามแล้วฉันจะต้องตอบ
“ เอ่อ คุณกำลังพูด อยู่กับ คุณ แป๋ว จิราพร คะ”
ฉันตอบไป ภายในใจก็คิดว่า มันคงโทรผิดแหละ
“ เอ่อ แล้วไม่ทราบว่าคุณแป๋วอยู่ที่ไหนครับ”
ตอนนี้ฉันเริ่มจะวีน
“ เอ่อ ถ้าฉันไม่ใช่ปลายสายที่คุณจะพูดธุระด้วย ก็แค่นี้แล้วกันน่ะค่ะ เพราะดิฉันไม่สะดวกคุย”
ปลายสายเริ่มมีการเอื้อนเอ่ยคำขอโทษ
“โอเครครับผมขอโทษ คุณก็ยังเป็นโรคกลัวผู้ชายโทรมาจีบเหมือนเดิมน่ะ”
ฉันเริ่มมีอาการเอ๊ะๆเหมือนกัน
ฉันเริ่มยิ้มออก และเริ่มคิดว่า เอ่เสียงเริ่มคุ้นๆ เสียงใครอะ เพื่อนผู้ชายที่มหาลัยมีแค่ สามคน แล้วมันไม่ใช่เสียงพวกมันเลย
“ คุณจำผมได้ไหม คุณที่ให้ผมลอกข้อสอบ ตอนมัธยมปลาย ผมเลขที่ 4 เวลาสอบทีไรผมจะได้นั่งข้างหลังคุณตลอด แล้วคุณจะเขียนโพยคำตอบมาให้ลอกเสมอ”
ซักพักเริ่มมีเสียงหัวเราะคิกคัก ราวกับรู้ว่าฉันนั้นกำลังครุ่นคิดอย่างหนัก
“ อ๋อ ไอ้อ้วน เมิงกล้าแกล้งกูเหรอ ไอ้อกตัญญู กูอุตส่าห์ให้มึงลอกข้อสอบไอ้เวร”
การสนทนาได้เข้มข้นเมื่อปลายสายนั้นเริ่มกลัว
“ ก่อนอื่นต้องโทษแกหละที่เปลี่ยนเบอร์บ่อย ฉันก็ติดต่อไม่ได้ พอได้เบอร์จากเพื่อนกูก็โทรมาหาคนที่มีบุญคุณต่อกูไง ห้าๆ”
แล้วเป็นไงอ้วนตอนนี้
“ ตอนนี้เราเป็นหมอแล้วน่ะ แต่หมอสัตว์หวะ “
“เฮ้ยอะไรวะ ลอกกูตลอดมึงอะ คะแนนก็ห่วย ดวงดีน่ะมึงอะ เป็นหมอเฉยเลยวะ”
บรรยากาศเริ่มสนุกสานมากขึ้น
“แล้วเป็นไงแป๋ว เมื่อไหร่จะมีข่าวดีวะ ไม่คิดแต่งงานกับเขาบ้างรึไง”
ในใจก็คิด ถามเรื่องบ้าห่าเหวอะไร
“แต่งทำไมหละมึง อยู่แบบนี้กูก็มีความสุข แต่งงานเหรอ กูก็คิด แต่ว่ากูคงไม่แต่งวะ”
เดี๋ยวน่ะสรุปว่า ทุกวันนี้ยังเป็นดี้เหมือนเดิมไหม
“แหม มึงกูมั่นคงก็ชอบทอมเหมือนเดิมแหละ”
เพื่อนชายหุ่นตุ้ยนุ้ยหัวเราะแบบชอบใจ พร้อมกับระบายความคิดถึงแบบซึ้งๆ
“ โทรมาจะบอกว่าคิดถึงวะ คิดถึงบรรยากาศตอนเรียนคิดถึงคนนำทีมปีนรั้วหนีกลับบ้าน คิดถึงร้านนมมึงวะ คือดีใจที่ได้คุยน่ะเพื่อน ตอนนี้เราโตเป็นหนุ่มเป็นสาวหมดแล้ว แต่ความเป็นเพื่อนนั้นยังมีอยู่เสมอ นอนหลับฝันดีน่ะมึง แล้วกูจะโทรมาจีบมึงเรื่อยๆห้าๆ”
จบลงไปกับการคุยกับเพื่อนเก่าๆ ขอบใจเพื่อนที่ยังตามหา ด้วยเหตุผลต่างๆนาๆที่ทำให้ฉันและเพื่อนไม่ได้ติดต่อกัน ….. คิดถึงความสัมพันธ์แบบเพื่อน เพื่อนคนนี้ชอบให้ท้ายฉันเวลาที่ฉันทำผิด แต่เขาจะยกมือโหวตให้ฉันถูกต้องเสมอ ห้าๆ …..รักมึงวะไอ้อ้วน วันชัย

สนทนาสั้นๆแต่กินใจ

2010-06-19T02:31:00.000-07:00

เมื่อวานมีเพื่อนสมาชิกให้ฉันไขข้อหัวใจให้
เรื่อง...."พั้งเเผลอแอบนัดเจอแฟนเก่า"
ได้คุยครั้งแรกถึงกับยิ้ม ถึงกับพั้งเผลอเลยเหรอ
" เลิกกันมาสองปีแล้ว เขาอยากเจอพี่แล้วพี่ก็อยากเจอเขา"
ประโยคสนทนาได้เริ่มขึ้นแบบตื่นเต้น
" คุณมีแฟนอยู่แล้ว แล้วตอนนี้คุณก็มีอาการตึงๆและมึนๆกับแฟนเก่าอยู่ ฉันว่ามันจะไม่ปลอดภัยกับหัวใจคุณ เพราะเท่าที่สัมผัสได้ คุณยังลืมและตัดแฟนเก่าออกจากใจไมได้"
แต่ผมรับปากว่าจะไปเจอเขา
"คุณรับปากว่าจะไปเจอเขาเพราะคุณอยากเจอเขามานานแล้ว เป็นสิ่งที่คุณอาจจะรอคอยมานาน แต่ผู้หญิงที่ต้องนอนรอคุณอยู่ห้องระหว่างที่คุณปิดเครื่องไปอยู่กับแฟนเก่าคุณไม่สงสารเขาเหรอ"
เป็นสิ่งที่ผมปราถนาที่จะทำที่สุดในชีวิต
"ถ้าคุณเจอแฟนเก่า แน่ใจเหรอว่าความรู้สึกมักมากอยากกลับไปคบมันจะไม่เกิดขึ้น ร้อยคู่พันคู่ล้วนแต่ไม่รอดเพราะ ความสัมพันธ์อันลึกซึ้งได้ผุดขึ้นมาในตอนวินาทีที่คุณทั่งคู่ได้อยู่ใกล้ชิดกัน คุณไม่รู้สึกผิดต่อแฟนใหม่คุณที่กำลังคบหากันมาร่วมแรมปีหรือ"
ผมไม่รู้สิผมรู้สึกผิดต่อแฟนผมน่ะ แต่ผมก็กลัวใจตัวเอง
"ถ้าคุณยังไม่ตัดใจ ยังอ่อนไหวอ่อนแอ อย่างที่เป็นก็ระวังความรู้สึกของตัวเองไว้ด้วย คุณรู้ไหมคุณกำลังทำร้ายจิตใจแฟนคุณอย่างเลือดเย็น คุณก็น่าจะรู้ผลของการไปพบเจอแฟนเก่าครั้งนี้ คุณไปเจอเขาในระหว่างที่เขาไม่มีใครและตอนนี้ก็เหมือนเขาต้องการตัวคุณเพราะคุณปฎิเสธเขาว่าตอนนี้อยู่ตัวคนเดียวเหมือนยังรอเขาอยู่ ทุกอย่างมันลงตัวที่จะเกิดความผิดพลาดตามมาเยอะแยะไปหมดเลยหละ"
สรุปว่าผมนั้นอ่อนแอเกินไป
"ใช่ความอ่อนแอจะทำให้คุณสร้างบาปให้แก่ตัวเอง ถ้าคุณหักห้ามความรู้สึก หันกลับมามองแฟนคุณ คิดชั่งใจว่าถ้าคุณไปได้เจอกับสิ่งที่ปราถนามาตลอดในชีวิตนี้ แล้วหนึ่งชีวิตที่เหลือ ที่คุณทิ้งไป ณ ตอนวินาทีคุณสองคนอยู่ในอ้อมกอดกัน เขาจะอยู่ยังไง"
เฮ้อ ....ผมนี่มันอ่อนแอจริงๆ ขอบคุณน่ะครับที่ทำให้ผมมีสติ และทำให้ผมรู้ว่าผมไม่ควรทำร้ายคนดีๆอย่างแฟนผมเอง
ผมตัดสินใจแล้วหละครับ ว่าผมจะไม่ไปเจอแฟนเก่า ผมเลือกที่จะรักษาแฟนตัวเองไว้ ผมไม่อยากสูญเสียคนดีๆไป
การสนทนาของฉันและเพื่อนสมาชิกได้สิ้นสุดลง เมื่อทุกอย่างเกิดความเข้าใจ

เรื่องนี้มันก็ยิ่งทำให้ฉันหนักแน่นต่อแฟนตัวเองเหมือนกัน แต่ในคู่ของฉันมันไม่น่าเป็นห่วง เพราะฉันไม่ใช่คนอ่อนไหวต่ออะไรง่ายๆ
ฉันเข้มแข็งเพื่อที่จะรักษาความรักที่บริสุทธ์ของแฟนตัวเอง ฉันได้เจอเขาแล้ว ถึงแม้เขาจะไม่ใช่รักแรกแห่งการจดจำ แต่เขาก็คือรักปัจจุบันของฉัน

ติ๊สๆ

2010-06-13T05:38:00.000-07:00

ห้าๆ....แบบว่าไม่มีประเด็น ตามประสาคนบ้ากล้อง ....วันหยุดลัลลาตามสไตล์ สาวติ๊ส เล่นอยู่คนเดียวพูดอยู่คนเดียว

เอิ๊กส์

คิดถึงวัยเรียน

2010-06-09T03:08:00.000-07:00

ชีวิตที่เคยเป็นเด็กพิเศษคือสะพานที่ทอดงานให้ทำเมื่อเรียนจบ

ลองย้อนนึกไปมองตัวเองเมื่อสมัยเรียนแบบกระหน่ำ อดหลับอดนอนตัดงาน โดฟกระทิงแดง4ขวดต่อคืน

ถูกอาจารย์ไล่ลงจากรถตู้กลางทาง พร้อมโยนเงินใส่ซองขาวให้ ติดตามถ่ายสารคดีแบบเรียวลิตี้ สุดท้ายของ

ผลตอบแทน คือเป็นสารคดีที่ได้รับรางวัล

เคยถูกชาวบ้านถือมีดไล่ คิดว่าเป็นนักข่าว

พาเพื่อนปลอมตัวเป็นชาวบ้านเข้าป่า ถือจอบ ถือเสียม ไปถ่ายสารคดีเชิงข่าวบุกรุกเขตป่าสงวน

เงินไม่พอจำใจต้องโบกรถในต่างจังหัวดกลับมหาลัยเมื่อครั้งไปถ่ายสารคดี

เคยโกหกแฟนเอาเป็นเอาตายว่านอนแล้ว อยู่ห้องนอน แต่หารู้ไม่ว่าตอนนั้น เรายังนั่งดูสตรอรี่บอดส์ถึงเช้า

มีครั้งหนึ่งซิ่งมอไซต์กลับบ้าน ตอน ห้าทุ่ม เพราะ เที่ยงคืนเป็นวันสำคัญของแม่ แต่ก็มีเรื่องเชอร์ไพส์กว่านั้น

เมื่อเราคิดว่าเราขับกลับบ้านคนเดียว แต่ที่ไหนได้ ไอ้เพื่อนลิงทะโมนมันสะกดรอยตาม พอถึงหน้าบ้านนับ

ชีวิตเพื่อนได้ ร่วม สิบคน เอิ๊กสๆ

มีโอกาสได้ไปถ่ายหนังสั้นบนภูเขาสูง อาทิตย์หนึ่ง พร้อมคว้างรางวัลชมเชยกลับมา แต่ขากลับวิ่งตามรถ

ทัวร์แบบไม่คิดชีวิตเพราะมัวแต่เลือกเนคไทให้แฟน

เคยทะเลาะกับแม่เพราะไม่กลับบ้านเกิน 1 เดือน 1 วัน แต่ก็ยืดหยุ่นกลับ 1 เดือน 2 วัน

มีโอกาสเขียนบทละครเวที ที่เอาชีวิตจริงไปเขียน และก็ได้การตอบรับ ดีมาก

หลายๆอย่างที่เคยมีโอกาสได้ทำตอนนั้นรู้สึกว่า เฮ้ย ทำไมเราทำอะไรเยอะแยะไปหมดทำไมเราต้องคิดนั่น

คิดนี้ทำไมเราถึงคิดงานตลอดเวลา มาถึงขั้นตอนทำงานในชีวิตเราก็เริ่มรู้ว่าทุกอย่างที่เราทำ การที่ไปไหน

มาไหนมีคนทัก มีรุ่นน้องเข้ามาวุ่นวายถามไถ่ มันส่งผลทำให้เราเป็นผู้ใหญ่

ไม่รู้ว่าภายนอกรั้วมหาลัยที่ฉันพึ่งจบมาหมาดๆ จะเจออะไรบ้าง ฉันยังจะเป็นเด็กพิเศษได้อีกไหม....ต้อง

ติดตามดู ......ติดตามชีวิตที่กำลัง....กำลังไรดีหละ.....กำลังจะดีแล้วกัน

2010-06-03T12:40:00.000-07:00

มาเล่าเรื่องราวความน่ารักๆของแฟนดีกว่า
ก่อนที่ฉันจะหลับในทุกคำคืน แฟนจะทำหน้าที่ลูบหลังให้ฉันนอนหลับสนิท และทุกๆครั้งที่ฉันสะดุ้งตัวตื่นมาไอตอนดึกๆ พอฉันไอได้ซักระยะหนึ่งจะมีน้ำหนึ่งแก้วยื่นมาให้เสมอ และทุกครั้งที่ฉันงอแงเกิดอาการหลับยาก แฟนก็ยังทำหน้าที่ลูบหลังต่อไป
....ทุกๆครั้งที่ฉันเกิดอาการนู๋อยากได้ แฟนจะบ่นเสมอว่า "พ่อจะไม่ตามใจแม่แล้วน่ะ"
แต่ก็ใช้ไม่ได้ทุกครั้งเพราะ "พ่อรักแม่น่ะพ่อถึงตามใจ"
ทุกๆครั้งที่ฉันอยากกินอะไรตั้งแต่ส้มตำยันอาหารไฮโซ มันก็จะมาอยู่ด้านหน้าราวกับว่ามีนางฟ้าตนใดเสกมา
....ทุกๆครั้งๆที่ฉันบ่นว่าไม่มีเสื้อผ้าใส่ไปทำงานแล้ว แฟนก็จะยิ้มและบอกว่า "ใส่ให้หมดก่อนเหอะในตู้"
ตู้เสื้อผ้าขนาดเกือบสามเมตร มีเสื้อแฟนแขวนอยู่ในตู้ไม่เกิน 6 ตัว นอกนั้นทั้งดุ้นก็เป็นของฉันหมด
ทุกๆครั้งที่ฉันต้องการความช่วยเหลือหรือเพื่อนฉันต้องการความช่วยเหลือแฟนคนนี้จะไม่รีรอเข้าช่วย
แฟนฉัน

ฉันไม่ได้บ้าหรือว่าเห่อแฟน....แต่แค่ฉันชอบเขียนไดอารี่ถึงแฟน เขียนไปด้วยใจซื่อๆ
ฉันชอบบันทึกจดจำความทรงจำด้วยลายลักษณ์อักษร บางคนหาว่าฉันเพ้อเจ้อ ฉันยอมรับว่าอารมณ์ติ๊สนั้นมีอยู่ในตัวตนเยอะมาก ....... ฉันไม่ชอบพูดความรูสึกออกมา แต่มักตะถ่ายทอดได้ดีเมื่อมันเป็นตัวหนังสือ

ตะลอนสวนสยาม

2010-05-30T18:12:00.000-07:00

วันอาทิตย์ที่ผ่านมา มีโอกาสดีๆได้give voucherจากใคร....แหมเป็นใครไมได้นอกจากคุณแฟน

ขอบอบคุณผู้ใหญ่ใจดีท่านนี้ที่ทำให้เด็กๆสนุกกันสุดๆ

ว้าวน่าเล่นทุกอย่างเลยอะ

เมิงๆเล่นอะไรดีหละเมิง แรงไม่ตกจริงๆ

นี่ไงกระเซ้าลอยฟ้าเรา ขาฉันอยู่ไหน

อันนี้เด็กๆเขาเล่นกัน.....เรือมังกร

สภาพเมื่อเล่นเสร็จ เอ๋อทุกรอบที่เล่น

ยิ้มๆ........กระเซ้าลอยฟ้าของแป๋วแว๋ว....คิดว่ามันเป็นกระเซ้าลอยฟ้าชมวิว คิดได้เน๊อะ ชมวิวจริงๆ
(โง่ๆ) เพื่อนๆเห็นพ้องต้องกันว่าเราโง่ 555+

ถึงจุดสุดยอดยังค่ะ ...

เขาว่าเขาน่ารัก

เหนื่อยวุ้ย....สู้ไหมค่ะ สู้ตายเพื่อนๆแค่ 23 ขวบเอง แจ่มๆสู้อยู่แล้ว

มะลิ ไก๋ ลักษ์ แนวร่วมก๊วนสนุกครั้งนี้

มะลิ .... ไม่กล้าใส่ชุดว่ายน้ำเล่น ยืนริมๆขอบสระก็ยังดีเพ่น้อง

คุณแป๋วชอบเกาะ เห็นชัดๆชอบเกาะแฟน(กิน)....เอิ๊กสๆ

คุณแป๋วและคุณลักษ์.....ประชันสวยเหรอ!....555+

สร้างภาพ

2010-05-21T23:16:00.000-07:00

ภาพมันฟ้อง.....วันหยุดแบบนี้ งานสร้างภาพคืองานที่สาว MC ถนัดนัก และคนที่ต้องเหนื่อยที่สุดเมื่อเราต้องการสร้างภาพแบบกระทันหันคือคนนี้

สร้างภาพอีกซัก รูป สองรูป แบบกลั้นใจให้หวาน อีกซักแอ็คคงไม่เป็นไรหน่าเพ่เอ้ย ทำเพื่อน้องน่ะเพ่

เหนื่อยไหมคนดีมีน้องเป็นเมียยยยยยยย .....เอิ๊กสๆ

อาทิตย์ละครั้ง.....เก็บภาพของคนที่เรารักไว้ซักครั้ง เพื่อที่จะได้เห็นถึงความเปลี่ยนแปลงอะไรบางอย่าง
ใกล้ชิดกับคนรักเมื่อว่าง เพราะเกือบทั่งห้าวัน เราใกล้ชิดกับงานมากจนเกินไป

นอนไม่หลับ

2010-05-20T09:06:00.000-07:00

เตียงสีม่วง ที่นุ่มจนทำให้เราทั่งคู่ปวดหลัง...

วันวาเลนไทน์ปีนี้...คุณแฟนมีแค่ดอกไม้ดอกเดียว และสร้อยทองพร้อมพระคุ้มครองมอบให้

อะไรเอ่ยซ่อนอยู่ภายใต้ผ้าพันคอสีน้ำตาล?

ไม่เฉลย.....

VVVVVVVVVVVVVVV

VVV

vv
จะบอกว่านอนไม่หลับ....เพราะวันนี้ได้กลับมานอนกับคุณสามี ปล่อยให้เค้านอนกรนไป

ส่วนเรานั่งเล่นคอม ดูข่าว

พรุ่งนี้เช้าไม่มีงานด้วยหยุดตั้งสองวันแหนะ

ไม่ต้องตื่นเช้า สบายๆ และไม่ต้องเสี่ยงชีวิตไปทำงานด้วยฮ่าๆ

รักประเทศไทย

2010-05-19T18:46:00.000-07:00

****กินมาม่า อร่อยๆ วันนี้แบ่งปันสะเบียงกับกับพี่ๆที่สถานี เอ้า!นู๋แป๋วแว๋วมาม่าเป็นเด็กเป็นเล็ก มาม่ามันมี 3ห่อ พี่ว่าแป๋วแว๋วเอาไป 1ห่อ ส่วนพี่โตแล้วเอาไป 2ห่อ ยุติธรรมดีพี่ว่า

ฮึ ยุติธรรมเหรอพี่! ..... ถึงแม้สถานการณ์จะดุเดือด แต่มิตรภาพดีๆยังมีให้เห็น ก็ฉันเป็นสตรีเพศ(ดี้)คนเดียวของห้องสตู แลดูน่าเอ็นดูเชียว

เช้านี้ฉันตื่นสาย 7 .40 น นอนเอาโล่เชียวน่ะนู๋ เสียงแซวของหนุ่มๆเหลือน้อยแซวฉัน เมื่อฉันพาร่างกายอันโสมมเดินออกไปจากห้องออนแอร์

สภาพฉันตอนนี้ก็ไม่โสมมเท่าไหร่น่ะ แค่ใส่ชุดเดิมทั่งชั้นนอกชั้นในมาสองวันเอง ถ้ารวมวันนี้ก็สามวัน

แต่อาบน้ำปะแป้งทุกวันน่ะ ตอนนี้ฉันใส่เสื้อยืดตัวเดียวและบ๊อกเซอร์ทำงาน 555+ เดินล่อนไปมา ทำตัวตามปกติ เพียงแต่สถานการณ์ข้างนอกไม่ปกติแค่นั้นเอง

อรุณสวัสดิ์ประเทศไทย อรุณสวัสดิ์ทุกๆคนคะ ดิฉัน น.ส จิราพร คำภาพันธ์ รักประเทศไทย

ลูกสาวค๊า

2010-05-19T09:19:00.000-07:00

วันนี้ฉันติดเคอฟิว อยู่ที่ถานีวิทยุ กลับบ้านไมได้ไม่รู้จะทำไร เลยนั่งเล่นบล๊อคทั่งวันเลย นึกครึ้มใจอยากเอาลูกสาวมาโชว์บ้าง เพราะลืมลงรูปลูกสาว เพราะนั่งเปิดดูบทความเก่าๆ เอ่ ....รูปลูกสาวเรามีแค่ 1 รูปเอง
ท้าวความกันหน่อยเร็วๆ ... กว่าจะคลอดเค้ามาได้ เราต้องใช้จริตจะกร้านผู้หญิงที่มีสุดตัวสุดใจเลยก็ว่าได้
อ้อนแฟนแล้วอ้อนแฟนอีก "ตัวเองเค้าเรียนจบแล้วน่ะขอของขวัญหน่อย"
แฟนตอบว่า "ได้ ครับ วันรับปริญญา เอาพวงมาลัยแบงค์ ซักกี่พวงดี"
ฉันเริ่มคิด "ตัวเองก้อ (ลากเสียงสูงเลยน่ะ) นั้นมันของขวัญวันรับปริญญา แต่ของขวัญเรียนจบมันไม่เหมือนกัน และมันก็ต้องคนละชิ้นกันด้วย
แฟนเริ่มทำหน้างง " ก็ เค้าจะให้พวงมาลัยตัวเอง พวกละหมื่นไง ซัก สองพวงไง พร้อมตุ๊กตาโดเรมอนที่ตัวเองขอไง"
มือไม้ฉันเริ่มเลื้อยบีบนวดไป " เตง แบบว่า อยากได้อีกอะ น่ะๆ"
แฟนเริ่มมองหน้า " แล้วอยากได้อะไรครับ"
ฉันยิ้มแป้น เอาละเว้ยเข้าทางกูวะ " อยากได้รถ"
แฟนตอบ " รถมอเตอร์ไซต์เหรอ ได้เดี๋ยวเค้าไปดูให้น่ะ"
ฉันยิ้มเจื่อนๆ " เตง มันเป็นรถ แต่รถยนตร์น่ะค่ะ"
แฟนเริ่ม พูดยาก " หางานให้ได้ก่อนเหอะ"
เอาละเวยเข้าทางอีกและ " ถ้าเค้าทำงานเตงจะซื้อให้เหรอ"
แฟนยิ้ม " ใช่ครับ"
วันต่อมา ที่รักๆ เค้าได้งานแล้วน่ะ พี่ๆให้เค้าทำงานต่อเลย
แฟนเริ่มยิ้มไม่ออก "จริงเหรอ" (ซวยแล้วกู....ไม่น่าชี้โพรงให้กระรอกเล๊ย)
"จริงๆ แล้วเรื่องรถหละค่ะ ตามสัญญาน่ะ"
แฟนตอบ "โอเค งั้นพรุ่งนี้เราไปเดินดูรถกันน่ะ โอเครไหม"
ฉันดีใจกระโดดโลดเต้น จนแฟนยิ้มหัวเราะดังลั่น
พอไปถึงงานมอเตอร์เอ็กซ์โปรจ้า แหม....มินิคูเปอร์ ทำเอาฉันกะแฟน หัวใจละลายไปตามๆกัน แบบว่าอยากได้วุ้ย แต่แพงได้ใจโคตร แฟนมองหน้า ไปดูค่ายอื่นก่อนน่ะครับ เดินไปดูรถเล็กเรื่อยๆ จนไปสะดุดที่โฟคมินิเต่า เอาหละเว้ย 1 ล้านต้นๆ ก็ถูกกว่ามินิคูเปอร์มาก ไปคุยราคาดอกเบี้ยผ่อนยังไงอะไร เริ่มและเริ่มใจอ่อน
แต่เอ่....ขับรถคันละล้านเวอ่ร์ไปไหม จูงมือแฟนขอตัวไปค่ายอื่น และก็ไปเจอนี้เลย Swift เตงๆมันคล้ายมินิคูเปอร์จัง ราคาย่อมเยาว์ ตกลงปลงใจคันนี้แหละ .....แต่ในใจก็ละห้อยอาลัยมินิคูเปอร์ เฮ้อ แฟนปลอบใจ
เดี๋ยวเค้าจะซื้อใหตัวเองขับน่ะ ขับคันนี้ไปก่อน ......เอิ๊กสๆ

บั้นท้าย สวยน่ะเรา ออกมาแล้วน่ะ เลขทะเบียนนี้ แต่ไม่ถูก งวดที่ผ่านมาพึ่งพาเค้าไปตัดสายสะดือ เป็นป้ายดำมา 371 ตรงๆ แหม....หนูทำแม่ได้น่ะม่วงซ่าส์ เอิ๊กสๆ หมาขี่รถ เขาบอก ไม่ถูกหวยเลยอะ

..................ของขัวญ ชิ้นไหนๆ ก็ไม่มีค่ามากกว่า ใจ คุณสามีที่มีให้น่ะค่ะ..................

เงินไม่ใช่ปัจจัยสำคัญ สำคัญที่ใจของคุณที่มีให้ฉันคนเดียวเท่านั้น แค่ได้รับความรักที่บริสุทธ์ จากคุณมันก็ทำให้ฉัน กลายเป็นผู้หญิงที่มีความสุข สุขที่สุดในโลกไหม น่าจะเรียกว่าอย่างนั้นก็ว่าได้น่ะ

ลับ ลับ

2010-05-19T08:30:00.000-07:00

เคยมีความลับไหม? อะแหน่ ยิ้มแบบคิดนิดนึง
เพื่อนฉันเคยบอกว่า " เมิงเลวได้ใจจริงๆ" (นุ่มนิ่ม)
เรามันไม่มีความลับ อยู่แล้วหนิ เมื่อคืนก่อนฝันเว้ย ฝันว่าได้จุ๊ฟๆ กับแฟนเก่า.....
แฟนคนไหน? อะแหน่ๆ อยากรู้ๆ
ไม่จุฟเฉยๆน่ะ แหมมันช่างลึกซึ้งจับใจ
ใคร? เริ่มอยากรู้ว่าผู้หญิงคนนั้นคือใคร
ในความฝันเราเจอกันด้วยความบังเอิญ เราสองคนต่างยิ้มให้กันทั่งคู่
แล้วใครหละ? .... ตั้งแต่เกิดมาเป็นผู้เป็นคน ผ่านสตรีไทยมาแค่ 4 คน เอง
จะบอกไหม? .... อือ หน่า อย่าใจร้อนสิ
สตรีคนปัจจุบันไม่ใช่แน่นอน เพราะเค้าเป็นคุณสามีคนปัจจุบัน
เอ้า!แล้วคราย? ....ทีนี้ก็จะเหลือเพียงสตรี 3 คน
จะบอกยัง? วุ้ยๆ ....ใจเย็นๆ สตรีคนนี้เขาคือคนที่ทิ้งเราไปแบบลึกซึ้ง
ใคร? เดี๋ยวสิ เอิ๊กสๆ สตรีคนนี้ทิ้งเราไปนานแล้ว ประมาณ สองปี
เริ่มอ๋อ? สตรีคนนี้ เคยข่มขืนจิตใจฉัน (SEX) ทำให้ฉันกลัวการมี SEX จนต้องทำการบำบัดนานเลยทีเดียว
ฐา.....อ่าใช่ เขาคือสตรีคนที่ฉันฝันถึงแบบอึ้งๆ

ไม่กลัวคุณสามีน้อยใจเหรอ?
ไม่กลัวเล๊ย สามีต้องกลัวฉันสิ สามีต้องเกรงใจเมียถึงจะเจริญรู้ไหม
ฉันไม่มีความลับ .... เรารักคนปัจจุบัน คนที่ทำดีให้เราทุกอย่าง
ความดีของสามีคนนี้ทำให้ฉันมีความสุขที่ได้อยู่ด้วยกัน
ถ้าวันหนึ่ง เราไม่ยอมพูดความจริง หรือเราหัดมีความลับ มันก็จะเป็นสันดาน

ฉันไม่เคยเปรียบเทียบ ความดีและเลว ของใคร
วันนี้ความลับของฉัน มันอาจจะสร้างรอยยิ้มให้กับใครคนหนึ่งก็ได้ ใช่ไหม?

uninstall toolbar download youtube

remove toolbar download videos

2010-05-19T06:50:00.000-07:00

เคอฟิวห้ามออกจากเคหะสถาน เวลา 20.00-06.00 น ฮ่าๆ

เราติดแหมะที่สถานี เรากินนอนที่นี้จะสองคืนแล้วน่ะ วุ้ย ดุเดือด

ไม่มีอะไรจะพูด

คุณแฟนบอกรักเราทั่งวันเลยวันนี้ ....สงสัยกลัวคุณภรรยาจะเสียขัวญ

มันก็คงไม่มีอะไรจะกลัวไปกว่านี้ อยู่ไปให้พ้นผ่านวันนี้ เอิ๊กสๆ

อาบน้ำปะแป้งหอมชื่นใจ เฮ้อ แม่สำลีโทรมาบ่อยเหลือเกิน

สถานะการณ์ ตึงๆ .... ปลอดภัยดี เอิ๊กสๆ

delete toolbar youtube download

2010-05-18T20:13:00.000-07:00

อยากไปเที่ยว....เมืองเหนือ
ฝันเฟื่องวุ้ย ไม่ฝันน่ะ เคยไปมาแล้วออกจะบ่อยครั้ง แต่ไม่เคยไปแบบแพ็คเก็ตคู่กับแฟน
เราเคยคิดเล่นๆว่า โดดงานซัก สามสี่วัน เออเน๊อะ ขนาดเป็นคนอีสานแท้ๆชายขอบแถวอีสานยังเที่ยวไม่หมด แหมๆ ริอาจไปภาคอื่น ก็มันมีภูเขานี่หนา ทำใจยอมรับไปทะเลรับบากมากในชีวิตนี้ พอเราเห็นรูปทะเลโน้นนี้นั้น เออ คิด มันสวยดีวะ น้ำใสเขียวมรกตเชียว แต่ๆ ....ไม่เอา เราไม่ชอบทะเลมันแฉะมันเหนียว
แต่ก็อย่างว่าแหละ ถ้าจะไปได้จริงๆปัจจัยอื่นก็ต้องตามมา ไหนจะเงิน ค่าน้ำมันรถ ค่ากิน เหนาะๆ หมดไปเยอะเหมือนกัน คำว่างก แวะมาสะดุดความอยากต่างๆ

............. วันนี้ไม่มีอะไรจะทำ มีเวลาว่างแวะมา เขียนนู้นนี้นั้น ไม่อยากเอ่ยถึงสถานการณ์บ้านเมือง เฮ้ยแล้วเราจะกลับบ้านได้เหรอวะเนียะ เออน่ะ ว แหวน

ตอนนี้ 10.31 หิววะ เอิ๊กสๆ เหงาด้วย ไม่มีเพื่อนคุย เพื่อนเราหายไปไหนหมด

เมื่อไหร่จะเลิกงานหว่า อยากกลับบ้านนอน

เหมือนจะเบื่อๆเลยเน๊อะเธอ พร่ำเพื่อบ่นไปเรื่อย เฮ้อ ปวดขี้ ปวดตด

inside

2010-05-17T09:16:00.000-07:00

มีคนถามฉันว่า.....ฉันมาทำอะไรที่นี้?
ฉันนึกไม่ออกว่าฉันมาทำอะไร พอตกดึกฉันหยิบปากกากับกระดาษสีขาวมานั่งเงียบๆเขียนว่าฉันมาทำอะไรที่นี้
ฉันมาทำงาน เพื่อ ตัวเอง เพื่อครอบครัว เพื่อ อนาคต
ฉันมาตามหาความฝัน ฝันอะไร ฝันว่าซักวันหนึ่งจะมีอาชีพที่ก้าวหน้าคนนับหน้าถือตา ฝันว่าตัวเองได้ทำงานที่ตัวเองถนัด ฝันเห็นตัวเองยืนอยู่ในเมืองใหญ่ ที่มีผู้คนชื่นชม
ฉันมาตามตัวฉันเอง ตามทำไม ครั้งหนึ่งฉันเคยมาทิ้งตัวเองไว้ที่เมืองนี้ และสัญญากับตัวเอง ว่าจะกลับมาตามหาตัวเองให้ได้ ตัวฉันเองนั้นไม่ได้หายไปแห่งหนใด มันอยู่ที่นี้ ถ้าฉันพร้อมเมื่อไหร่ฉันจะพาตัวเองไปเอง ........
ฉันมาทำทุกอย่างเพื่อตัวเอง ฉันเห็นแก่ตัว ที่จะสร้างทุกอย่างเพื่อตัวเองให้มีฐานที่มั่นคง เพราะถ้าฉันมีฐานยึดที่แข็งแรง ทุกคนที่ฉันรักก็จะมีความสุข

.......ฉันเริ่มเจริญเติบโตขึ้น ได้ด้วยน้ำ แร่ธาตุทีคอยหล่อเลี้ยง จากคนที่ดีๆที่ผ่านเข้ามา ด้วยความดีของมนุษย์ทำให้ฉันโตขึ้น

2010-05-12T09:22:00.000-07:00

พรุ่งนี้วันหยุดแล้ว วันหยุดแบบนี้ เรามีโปรแกรมไปทำบุญ ปล่อยนกปล่อยปลา
ไปทานอาหารอร่อยๆนอกบ้าน
พอตกเย็นดึกๆ สำราญใจด้วยการไปขับรถเล่น
เติมพลังให้ตัวเองเบาๆ
แหม.....เหมือนจะมีความสุขเลยเน๊อะ
ทำตัวลัลลาบ้าง ใจจริงอยากไปค้างอ้างแรมต่างจังหวัด เปลี่ยนบรรยากาศบ้าง
เอิ๊กสๆ แต่ไม่เคยได้ข้อสรุปลงตัวซักที กลางแผนที่อยากไปนั่นไปนี่ สุดท้าย
แห้วๆ อีกอย่างมันหยุดระยะสั้นด้วยแหละเน๊อะ

ปกติแล้วเราก็เป็นนางห้อง วันหยุดน้อยนิดที่จะออกไปไหน นอนจมอยู่บนเตียงได้ทั่งวัน
พรุ่งนี้เป็นวันพระและคงเป็นวันผิดปกติที่เรา จะได้ออกจากห้อง นอน เออน่ะเที่ยวออกหากินทุกวันพระนี่เอง
ใช้ได้ๆ เอิ๊กสๆ

เล็กๆน้อยๆ

2010-05-10T06:07:00.000-07:00

สวัสดีคะ คุณท่านผู้ฟังทุกท่าน อะแฮมๆ
วุ๊ อารมณ์แสนดีๆ มีแรงฮึด ฮึดๆ
เอ๊ะเอ่ รอสะมี นั่งรอสะมี
สะมีมารับเร็วไหมน๊า
หิวๆ กินไรดีน๊าสะมี เอิ๊กสๆ
ร๊าก รัก คุณแฟน

จบ

2010-05-09T06:06:00.000-07:00

มันเกิดขึ้นแล้ว!!

GAME ... OVER

2010-05-08T23:18:00.000-07:00

เวลาฉันโกรธฉันก็แค่เงียบไม่พูด ไม่รู้ทำไม ก็มันเป็นสันดานที่แก้ไม่ได้
แต่ใข่ว่าฉันจะเงียบพร่ำเพื่อ ไม่มีทางที่ฉันจะเงียบได้ข้ามวันข้ามคืน ถ้ามันไม่ถึงที่สุดจริงๆ
เฮ้อ! มันอธิบายยาก ถ้ามันปรับมันแก้ไม่ได้ ก็ต้อง อย่างที่รู้ๆกัน

มันเกินไปสำหรับฉันน่ะ เออน่ะ
ไม่เคยโกรธใครขนาดนี้มาก่อน บอกตามตรงตอนนี้เบื่อวะ
เบื่อขนาดหน้ายังไม่อยากมอง ไม่อยากให้มันถึงขั้นเกลียด หยะแหยงสุดๆ

2010-05-08T00:32:00.000-07:00

ฉันรู้จักการแบ่งปันตั้งแต่จำความได้ แบ่งความสุข ทุกอย่างเสียสละแต่ไม่มากจนทำให้เราทุกข์แค่นั้นแหละ
ทุกอย่างที่แวะเวียนมาเยี่ยมเยือน หลายคนมองว่าเป็นภาระ ไม่ใช่ญาติทำไมต้องไปดูแล
ทำไมต้องทำนั้นทำนี้ เกิดมาชาตินี้มีบุญแค่ไหนที่ได้ช่วยคน
มันไม่ลำบากกว่าใจคนที่มันมีอคติ คับแคบ คิดเล็กคิดน้อย แล้วใจมันก็หม่นหมอง
คิดอยู่น้นแหละ เมื่อไหร่มันจะไป เมื่อไหร่มันจะนั้นนี้
.....ถ้าเกิดวันหนึ่ง เราตกยากลำบาก แล้วไปขอพึ่งใคร แล้วไม่มีคนให้พึ่ง มันจะเป็นเช่นไร...
ในเมื่อวันนี้มีคนคิดว่าเราพึ่งพิงได้ ก็น่าจะดีใจ เออ มันยังนึกถึงกู
พอแล้ว กับความคิดหยาบคาย
ลองคิดมุมกลับบ้าง ซักวันหนึ่งเราคงได้พึ่งพิงเขา

ด้วยรัก

2010-05-04T09:30:00.000-07:00

ค่ำคืนนี้ แสงไฟสีนวลส้มในห้องสตูยังเปิดส่ว่างจ้า ฉันยังตาสว่างนั่งจ้องหน้าคอมพิวเตอร์
เสียงเพลงบรรเลงกล่อมจิตใจชวนให้นึกถึงคุณแฟนที่ตอนนี้เขากำลังนอนพริ้มหลับบนเตียงนุ่มๆในค่ำคืนนี้ที่ไร้เงาร่างของภรรยาสาว
เวลาผ่านไปเร็ว เรามีกันและกัน มีกันสองคน รักและทำทุกอย่างให้่เราสองคนมีความสุข เสียงหัวเราะรอยยิ้มในทุกๆวัน ความซื่อสัตย์เท่านั้นที่จะทำให้รักเรามั่นคง เมื่อมีกันและกันแล้วคนอื่นนั้นอยากที่จะเข้ามาแทรกกลาง
ขอบคุณที่เธอดูแลฉันไม่ขาดตกบกพร่อง คำว่า สามีที่แสนดี เธอทำมันไ้ด้ดีเลยทีเดียว
พรุ่งนี้เช้า...จะรีบกลับไปกอดเธอคุณสามี
ด้วยรักและซื่อสัตย์
คุณภรรยา

แก้ง่วง

2010-05-03T12:21:00.000-07:00

อีกไม่กี่ชั่วโมงก็เช้าแล้ววววว ทำงานกลางคืนใครว่ามันน่ากลัว
ฉันรู้สึกสบายกับการทำงานกลางคืนถึงแม้จะกระทบต่อเวลานอน
กลางคืนมันรถไม่ติด คนน้อย อากาศดี วันนี้มีพี่ดีเจคนหนึ่งถามฉันว่า
"น้องแป๋วทำไมไม่เรียนต่อ ทำไมถึงมาทำงานเลย" ฉันอำ้อึ้งไปนิด ....และตอบแบบเสียงใสแจ๋วออกไปว่า
"บุญเก่าแป๋วน้อยพี่ ครอบครัวค่อนข้างลำบาก การทำงานนี้แหละคือการสร้างประสบการณ์ที่มีคุณค่าของแป๋ว" ที่จริงแล้วเมื่อพูดถึงเรื่องเรียนฉันมันโง่ระดับปลายแถว เรียนไม่เก่ง แต่เป็นคนมีพรสวรรค์ในด้านความคิดสร้างสรรค์ ฉันบอกกับใครหลายๆคนเสมอว่า "ไม่เรียนต่อแล้ว เบื่อ"
ไม่เรียนต่อไม่ใช่ว่าชีวิตนี้จะเรียนรู้ไม่ได้ ..........
นี่ไม่ใช่ชีวิตที่กำลังเริ่มต้น.... ฉันเริ่มต้นมานานแล้ว และก็สามารถให้ใครหลายคนพึงพอใจกับผลงาน กับการใช้ชีวิต วันนี้ฉันตั้งหน้าตั้งตาทำงานเก็บสะสมความรู้เรียนรู้อาชีำำพให้เข้าใจถ่องแท้ วันหน้าอาจจะเป็นวันของฉัน ฉันคิดแค่นี้แหละ คิดแค่ว่าทำๆจะทำในสิ่งที่ตัวเองคิดว่ามันคืออนาคตที่ดี ไม่แคร์คำคนเขาว่า
และฉันก็ทำได้ดี ถ้ามีคนให้โอกาส

ตะุเกียกตะกาย

2010-05-01T16:26:00.000-07:00

ตะกาย!!!
มีบ้างที่บางครั้งฉันคิดจะทำอะไรซักอย่างเพื่อตัวเองแต่กลับกลายเป็นว่าฉันนั้นท้อแสนท้อ
แต่บางครั้งเมื่อฉันคิดผกผัน "ทำได้สิ เพื่อผู้หญิงที่ชื่อ สำลี" เออน่ะ..ฉันมีแรงตื่นเช้ามีแรงที่จะมุ่งทะยานออกไปสู่สังคมที่วุ่นวาย และถึงแม้ว่า ฉันจะไม่เคยได้อยู่ใกล้ชิดกับแม่นานๆ อาจจะเป็นเพราะโชคชะตาวาสนานำพาให้ฉันต้องเดินทางไปยังในที่ๆมีอนาคตทีดี ฉันจึงจำเป็นต้องก้าวเท้าออกจากบ้านเพื่อสิ่งนี้

กำพืด!!!
ด้วยบล๊อกหน้าอีสานหน้าบาน น้ำใจงาม จึงทำให้ฉันอยู่ในสังคมไหน ล้วนแต่มีผู้ใหญ่เอ็นดูรักใคร่ ด้วยความที่ฉันนิสัยบ้านนอกคอกนา มีบ้างที่ฉันหลุดพลั้งเผลอพฤติกรรมแบบชาวบ้าน ถึงไม่ต้องฟังสำเนียงคนเหล่านั้นก็เห็นแจ้ง และรู้แน่ชัด ทำให้คนที่ใกล้ชิดที่พบผ่าน ล้วนแต่บอกเป็นเสียงเดียวกันว่า "น่าสนับสนุน"

สันดาน!!! มันล้วนบอกความเป็นตัวตนของเราดีที่สุด ซึ่งมันก็คงสามารถนำมาใช้ได้กับสุภาษิตที่ว่า " ดูช้างให้ดูที่หาง ดูนางให้ดูที่แม่ " สิ่งนี้แรกๆฉันก็คิดแย้ง แต่เมื่อได้มองลึกๆลงไป การที่เราจะแสดงออกอะไรซักอย่าง คนที่ใกล้ชิดนัน มองลึกไปถึงรากฐานครอบครัว มองไปถึงแม่ผู้ซึ่งให้กำเนิด
ซึ่งฉันมักได้คำชื่นชมเสมอว่า "สันดานดีเยี่ยม"

จุดสุดยอด!!! คือการที่ฉัน "กล้าทำ" ความกล้าที่หากไม่มีติดตัวมาแต่กำเนิดฉันคงอยู่ในสังคมได้อย่างแสนลำบาก ฉันยอมโง่ถามแค่ 5 วินาที ต่อจากนั้นฉันก็จะเป็นคนฉลาด ในเรื่องนั้น นี้คือสิ่งที่ทำให้ฉันกล้า
เพื่อไปถึงจุดสุดยอด บนเส้นทางที่ฉันกำลังก้าวเดินอยู่ในตอนนี้

ครอบครัว!!! ในบทสวดมนต์ที่ฉันสวดก่อนอนมีข้อความที่ว่า " ขอให้ข้าพเจ้ามีคู่ได้เหมือนคนปกติทั่วไป"
เมื่อถึงบรรทัดนี้ฉันจะเว้นข้ามและอ่านสวนทางกันกับข้อความข้างต้นว่า " ขอให้ข้าพเจ้าครองรักกับผู้หญิงตลอดไป" ฉันก็อยากมีอยากเป็นในสิ่งที่ใจอยากบ้าง คือมันแน่นอนตายตัวว่า ชีวิตนี้เพศตรงข้ามคงไม่ชายตาแลมองแล้ว มันคงเป็นจุดอิ่มตัว ที่จริงฉันอิ่มเมื่อได้ตกลงปลงใจเป็นแฟนกะใครซักคน
และคนนี้ฉันก็คาดหวังมากๆว่า เค้าก็จะกินผู้หญิงคนอื่นอิ่มแล้ว คงไม่อยากไปกินหญิงใดอีก

ตอนนี้ ฉันมีความสุขไหม?
มันมีความสุขแสนทุกอย่าง คำอธิฐาน ผลบุญกุศล ที่ฉันอาจเคยสร้างไว้ กำลังทยอยส่งมอบความส่งมาให้เรื่อยๆไม่ขาดสาย ฉันโตเกินไวไปเร็วมากเมื่อเทียบกับวัยรุ่นที่อายุไล่เลี่ยกัน ฉันสามารถสร้างความสุขให้กับคนอื่นได้โดยที่ไม่เคยก่อสร้างเรื่องทุกข์ใจให้ใครที่รู้จักหรือแม้แต่คนอื่น

??

2010-04-27T18:02:00.000-07:00

เครียด

กลัว

กลัว

ร่างกายฉันเป็นอะไร

2010-04-27T17:39:00.000-07:00

ไม่รู้ฉันเป็นอะไร....ร่างกายฉันเป็นอะไร?

ตอนนี้ ความกังวลใจได้เกิดขึ้น ยิ่งกว่าสิ่งใดที่เคยเกิดขึ้นในจิตใจฉันเสียอีก

ก็ต้องใช้คำว่ากลัวในวินาทีนี้

เรื่องมันเกิดจาก ฉันอาเจียนเป็น "เลือด" ?

ตอนแรกฉันก็ไม่คิดว่า สิ่งที่ปนเปื้อนมากับอ๊วกจะเป็นเลือด พออาเจียนอีกครั้ง เลือดเข้มมากขึ้นสีแดงที่ปนเปื้อนออกมาทำให้ฉันอึ้ง และมันก็ออกมาเป็นระลอก ซึ่งมันก็เป็นเลือด

ฉันก็เหมือนเด็กอยู่ดีอะน่ะ พอเห็นอาการอย่างนี้ ร้องไห้ฟูมฟาย คิดไปถึงไหนต่อไหน

ความกังวลใจมารุมมะตุ้มฉันไปหมด

.....และเมื่อเช้านี้เอง..... ฉันมีอาการพะอืดพะอมอีกครั้ง

ฉันกลัวขึ้นมาทันที ฉันไม่อยากอาเจียน ฉัน....ไม่อยากเห็น

แต่แล้ว....มันก็กลั้นไม่อยู่ ฉันอาเจียนอีกครั้งด้วยสาเหตุใด ฉันยัง'งๆ

ฉันอาเจียนออกมา.... เลือด? เลือด ?

ร่างกายฉันเป็นอะไร ?

เขาว่าเขาสวย....เขาว่าเขาหล่อ

2010-04-13T06:58:00.000-07:00

เขาว่าเขาหล่อ.....เขาว่าเขาหล่อ เพราะเขาเป็นผู้ชายคนเดียว เขาบอก

เขาว่าเขาสวยสุดๆ .....เมื่อเขาทั้งสามคนยืนเทียบเคียงบาเคียงไหล่กัน

เขาว่าเขาสวย.....พี่สาวแท้ๆ กับแม่สำลี ซึ่งเขาว่าเขาสวย จริงๆ

เขาว่าเขาสวย เขาว่าเขาหล่อ ณ กาฬสินธุ์

กลับบ้าน

2010-04-09T22:31:00.000-07:00

สงกานต์นี้....ฉันได้อยู่บ้าน ปีนี้พาแฟนไปไหว้แม่ไปไหว้แฟนแม่ ไปทักทายพี่สาว เรียกได้ว่าเค้าก็เป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวเราไปโดยปริยาย
การกลับบ้านครั้งนี้ ฉันตื่นเต้นเป็นพิเศษ ตื่นเต้นอย่างแรกเรากลับในฐานะลูกผู้ซึ่งไปมอบรอยยิ้มความสุขให้แม่ ผู้เป็นแม่มักโทรมาย้ำเสมอ " อย่าลืมของฝากแม่น่ะ" เค้าจะรู้ไหมว่าเราตื่นเต้นกว่าเค้าชะอีก จะกลับในวันพรุ่ง แต่เราต้องเฟ้นหาของฝากไว้แต่เนิ่นๆ .....

ความสุขของคนที่ไกลบ้าน มันช่างอิ่มเอิบหัวใจยิ่งนัก ได้อยู่กับคนที่รักเราในวันครอบครัว เป็นใครจะไม่ยิ้ม
เช้า สาย เย็น แม่จะโทรมาถามคำถามเดิมๆ " กลับวันไหน"
ซึ่งเค้าก็จถามอยู่อย่างนั้นแหละ ทั้งๆที่เค้าก็อยู่แก่ใจว่าเราจะกลับวันนี้น่ะ ซึ่งทำให้เรารู้สึกว่าเค้าตื่นเต้นกว่าเราอีก

เค้าจะรู้ไหมน่ะ....เราก็ดีใจที่จะได้กลับบ้านไปกินอาหารอร่อยๆ
วันนี้แม่โทรหาเรื่อยๆเพื่อที่จะถามว่า " จะกินไรดี แม่จะได้ทำไว้ให้ "

พอคิดอีก...มันก็ยิ้มได้น่ะ
หายเหนื่อย ในทุกๆเรื่อง นี่ใช่ไหมความสุขที่แท้จริง